มีอะไรถูกกฎหมายเลย เรียนอะไรล้วนโดนจับหมด
แต่เพื่อคุณยาย… เธอยอมเสี่ยงทุกอย่างอยู่แล้ว!
มองสีหน้าไร้เดียงสาของซู่เป่า จี้ฉางรู้ทันทีว่าเธอกำลังคิดอะไรโดยไม่ต้องคาดเดา
เขาเลิกอธิบาย แล้วเริ่มสอนตรงๆ
“แพทย์แผนจีน คือการแพทย์ดั้งเดิมของประเทศจีน…”
ซู่เป่าฟังอย่างตั้งใจ จี้ฉางสอนอยู่นานครึ่งค่อนวัน
พอหันกลับมาอีกที เด็กน้อยผลอยหลับไปแล้ว
“ฟู… ฟู…”
จี้ฉางจ้อมองใบหน้านั้นอย่างเอ็นดู ที่ผ่านมาเขาสอนอยู่คนเดียวอย่างนั้นหรือ
คุณนายซูนั่งอยู่ไม่ไกล ยิ้มอย่างอ่อนโยน พลางมองซู่เป่า เห็นเด็กน้อยกับนกแก้วกระซิบกระซาบกันครู่ใหญ่ แล้วเผลอหลับไป เธอสั่งเสียงเบาให้คนอุ้มซู่เป่ากลับไปที่เต็นท์
ซูอีเฉินเดินเข้ามาถามอย่างแปลกใจว่า “หลับแล้วเหรอ?”
เมื่อครู่ เด็กน้อยยังคุยจ้อแจ้ไม่หยุด แค่หันหลังไปพริบตาดันหลับเสียแล้ว
คุณนายซูยิ้มแล้วเสริมว่า “คงเหนื่อยจากการวิ่งเล่นน่ะสิ”
อีกด้านหนึ่ง หานหานกำลังทำบาร์บีคิวกับพ่อของเธอ ซูจื่อหลิน
เธอจ้องปีกไก่ย่างไม่วางตา ซูจื่อซีเงยหน้าจากเกมขึ้นมาเย้ยหยันว่า “ฉันเล่นไปห้าเกมแล้ว เธอยังกินไม่หยุดอีกเหรอ!”
“ไม่ใช่เรื่องของพี่!” หานหานฮึมเสียงออกมา พอปีกไก่สุก เธอรีบคว้าไปทันที
ซูจื่อหลินขมวดคิ้วพูดว่า “อย่ากินมากเกินไปนะหานหาน”
“ไม่เอาค่ะ!” หานหานส่ายหน้า แล้วเธอก็เห็นซู่เป่าที่หลับอยู่ถูกอุ้มมาโดยซูอีเฉิน
ความไม่พอใจผุดขึ้นทันที เธอนั่งเงียบมองบาร์บีคิวที่ถูกย่าง พอขอ