ลก แรงก์ของไคล์พุ่งทยานราวกับดาวหาง ไปถึงลำดับชั้นที่สี่ภายในเวลาเพียงแค่สองปี ในขณะที่เขายังคงติดแหง็กอยู่กับลำดับชั้นที่สอง
เขายังคงจำได้อยู่เลยว่าไคล์สามารถผ่านการทดสอบครั้งแรกมาได้อย่างง่ายดายและรวดเร็วขนาดไหน
ยิ่งคิดถึงเรื่องนั้นมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด
หมอนั่นก็เหมือนกับไคล์นั่นแหละ…
ชายคนหนึ่ง ผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยโชค
“มาดูกันหน่อยว่าเกมนี้จะมีดีอะไรบ้าง”
เทอร์แรนซ์กดปุ่มเล่นโดยไม่ลังเล หน้าจอดับวูบลงจนกลายเป็นสีดำในทันที
“แล้ว…?”
“มันค้างรึเปล่าเนี่ย?”
หน้าจอมืดสนิทเป็นเวลายาวนานกว่าที่ทุกคนคาดไว้ แต่ในขณะที่ทุกคนเริ่มจะหมดความอดทน การเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้น มีตัวอักษรปรากฏบนหน้าจอ
‘นี่ก็เข้าปีที่สามแล้วที่ผมได้มาทำงานในบริษัทนี้ ทุก ๆ วันคือความทรมาน ผมแทบไม่ได้นอนเลย ผมเหนื่อยมากจนเริ่มได้ยินเสียงแปลก ๆ ทุกครั้งที่ออกจากออฟฟิศ สิ่งเดียวที่คอยประคองสติผมเอาไว้คือเครื่องเล่นเกมของตัวเอง ผมจะรู้สึกปลอดภัยเฉพาะตอนที่ได้เล่นมันเท่านั้น’
“อันนี้คือเกริ่นนำใช่ไหมนะ?”
“…ใช่”
เทอร์แรนซ์พยักหน้า มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อยราวกับยิ้มเยาะ
เทอร์แรนซ์มองแผนการของเซธออกทะลุปรุโปร่ง เขากำลังสร้างกลไกการยึดติดทางจิตวิทยา[1]— เป็นเทคนิคการจูงใจอันแยบยลเพื่อดึงให้
