ท้องเกิดมา ถ้าจะสั่งสอนก็ต้องเป็นหน้าที่หนู ท่านมีสิทธิ์อะไรมาตัดสินว่าหนูเลี้ยงลูกไม่ดี?”
มีฐานะร่ำรวย ติดนิสัยคุณหนูบ้างมันผิดตรงไหน? ลูกผู้หญิงต้องมีนิสัยจัดจ้านบ้างสิ
ต่อไปพอมีสามี สามีจะได้เกรงใจและคอยเอาอกเอาใจ
พวกที่นิสัยอ่อนแอต่างหากที่จะถูกรังแก ตระกูลซูมั่งคั่งออกขนาดนี้
ลูกสาวเธอมีสิทธิ์ที่จะเอาแต่ใจได้เท่าที่ต้องการ!
“คุณนายท่านพูดแบบนั้นจริง ๆ รึ? โธ่เอ๋ย…ลูกหลานเขามีบุญวาสนาของเขาเอง ท่านช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียจริง…” หญิงชราถลึงตาใส่ลูกสาว
“แม่สามีพวกนี้ชอบยุ่งเรื่องครอบครัวคนหนุ่มสาวเสียจริง! สมคำร่ำลือที่ว่าโลกนี้ไม่มีแม่สามีคนไหนดีสักคน!”
คุณยายของหานหานบ่นพึมพำไม่หยุดปากด้วยความแค้นเคืองแทนลูกสาว
“ฉันจะบอกให้นะ เจอแม่สามีใจร้ายแบบนี้เธอต้องห้ามยอมอ่อนข้อเด็ดขาด! ไม่มีแม่สามีคนไหนทำให้ลูกชายกับลูกสะใภ้หย่ากันได้หรอก นี่มันคนประเภทไหนกัน!”
“แต่ประเด็นคือจื่อหลินไม่ได้เข้าข้างหนูน่ะสิแม่! เมื่อเช้านี้เขายังพาซู่เป่าไปที่ไซต์งานด้วยกันเลย” เหวยหว่านเอ่ยด้วยอารมณ์หงุดหงิด คนฟังถึงกับตกตะลึง
“ทำไมเด็กคนนั้นถึงไปที่นั่นได้…จริง ๆ เลยนะ ซูจื่อหลินไม่ใช่พ่อของยัยนั่นเสียหน่อย ทำไมต้องไปเดินตามเขาต้อย ๆ ด้วย?”
“เห็นไหมล่ะแม่? หนูบอกแล้วว่าเด็กคนนี้เล่ห์เหลี่ยมไม่ธรรมดา มาถึงก็แย่งทุกอย่างของหานหานไป ตอนนี้แม้แต่พ่อเธอยังจะแย่งไปอีก!” คุณยายหานหานรีบดึงแขนลูกสาวให้ลุกข
