บทที่ 23 จุดจบของคนลวง
หลินเฟิงแทบกระอักเลือด ที่ผ่านมาเขาถูกมู่ชินซินปั่นหัวใช้งานเหมือนคนโง่ เมื่อย้อนนึกถึงช่วงเวลาที่ตนเองต้องเผชิญกับภาวะล้มละลายก็เริ่มตระหนักและเข้าใจทุกอย่างได้อย่างแจ่มแจ้ง
เขาจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำ ขบกรามแน่นจนเสียงลอดไรฟัน
“มู่ชิ่นซิน…ที่แท้เธอก็วางแผนจะทิ้งฉันไปมาโดยตลอดใช่ไหม! เพราะกลัวว่าถ้าลูกคลอดออกมาแล้วเธอจะหนีไปไม่สะดวก ถึงได้ยืมมือซู่เป่า มากำจัดเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองใช่ไหม!”
แม้จะถูกต้อนจนมุมขนาดนี้ แต่มู่ชิ่นซินยังคงยืนกรานไม่ยอมรับ เธอสะบัดหน้าหนีพลางสะบัดหยาดน้ำตาให้ร่วงพรู ช่างเป็นภาพการร่ำไห้ที่ดูน่าเวทนาเหลือเกิน
“ไม่ใช่…ไม่ใช่นะคะ มันไม่ได้เป็นแบบนั้นจริง ๆ…”
ทางด้านหลินเฟิง แม้ในใจเดือดดาลจนแทบระเบิด แต่พอฉุกคิดได้ว่านี่อาจเป็นโอกาสรอดเพียงหนึ่งเดียว จึงรีบเปลี่ยนท่าทีทันควัน หลินเฟิงสวมบทบาทเป็นเหยื่อผู้ถูกหลอกลวง
“เธอมันผู้หญิงใจคออำมหิต…หลอกใช้ฉันมาตลอด จนฉันหลงเชื่อ และทำเรื่องเลวร้ายกับซู่เป่าลงไปตั้งมากมาย!” หลินเฟิงแสร้งสำนึกผิดมองไปทางลูกสาวตัวน้อยหวังจะขอความเห็นใจ
“ซู่เป่า! ทั้งหมดนี้มันเป็นความผิดของพ่อเอง! พ่อมันโง่ที่ถูกคนที่ไว้ใจที่สุดหลอกเอาได้!!”
ซูอีเฉินมองภาพตรงหน้า ก่อนจะขยับปลายนิ้วส่งสัญญาณบางอย่าง…
พ่อบ้านเนี่ยหยิบเอกสารที่เหลือออกมาอีกไม่กี่ฉบับ แล้วจัดการฉายภาพขึ้นบนจอโปรเจคเตอร์ทันที
หลักฐานชุดแ
