รก คือ ใบมรณบัตรของซูจิ่นอวี้เทียบกับใบทะเบียนสมรสของหลินเฟิง ซึ่งปรากฏข้อมูลที่น่าตระหนกว่า ซูจิ่นอวี้เสียชีวิตในเดือนมีนาคม และหลินเฟิงก็จดทะเบียนสมรสใหม่กับมู่ชิ่นซินแทบทันทีในปลายเดือนเดียวกันนั้น!
หลักฐานชุดที่สอง คือ ประวัติการรักษาฉุกเฉินของซู่เป่า ซึ่งระบุอาการบาดเจ็บไว้อย่างละเอียดจนน่าใจหายว่า “ผู้ป่วยหยุดหายใจกะทันหันและอยู่ในภาวะช็อก ตรวจพบกระดูกซี่โครงด้านซ้ายซี่ที่สาม สี่ หก และเจ็ดหัก กระดูกต้นแขนและกระดูกแขนขวาหักพับ ทั้งยังพบเนื้อเยื่อบริเวณเท้าซ้ายถูกหิมะกัดทำลายอย่างรุนแรงจนไม่อาจฟื้นฟูได้ จำเป็นต้องตัดนิ้วก้อยเท้าซ้าย กำจัดเนื้อเยื่อที่เน่าตายขนาด 3×5 เซนติเมตรออก…”
ถัดมา คือภาพถ่ายจากพลเมืองดีที่เป็นเพื่อนบ้านแอบบันทึกไว้ เป็นภาพของซู่เป่าในชุดนอนบางกะรุ่งกะริ่งกำลังคุกเข่าอยู่ท่ามกลางพายุหิมะที่ขาวโพลน ร่างจ้อยของเด็กน้อยถูกหิมะทับถมจนเห็นเพียงแผ่นหลังเล็ก ๆ เพียงเลือนรางเท่านั้น…
ภาพและข้อมูลเหล่านั้นทำให้หลินเฟิงถึงกับใจหายวาบไปถึงตาตุ่ม!
ขณะที่แขกเหรื่อทั่วทั้งงานต่างพากันยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกตะลึงระคนเวทนาอย่างที่สุด
รายงานสรุปอาการป่วยเพียงไม่กี่บรรทัดนั้น กลับเป็นหลักฐานตอกย้ำได้อย่างดีเยี่ยมว่า ซู่เป่าต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเพียงใด!
สายตาของทุกคนในงานแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น ขณะจ้องมองหลินเฟิง การลงมือทำร้ายเด็กจนอาการสาหัสถึงขั้นช็อก และต้องส่งโร
