องถือเป็นเรื่องใหญ่โตขนาดนั้นหรอก”
ซูอีเฉินไม่แม้แต่ชายตาแลคำพยายามไกล่เกลี่ยเหล่านั้น ไม่นานนัก พ่อบ้านก็นำแฟลชไดรฟ์บันทึกภาพมาส่งให้
“คุณท่านครับ นี่คือภาพจากกล้องวงจรปิดครับ จะให้ตรวจสอบที่ไหนดีครับ?”
ซูอีเฉินเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แววตาคมกริบจ้องมองไปยังความว่างเปล่าก่อนสั่งการเสียงดังฟังชัด
“จัดเตรียมจอโปรเจกเตอร์… แล้วฉายหลักฐานทั้งหมดขึ้นบนจอกลางงานเดี๋ยวนี้!”
“คุณ…คุณจะทำถึงขนาดนี้เพื่ออะไรกัน!” เหวยหว่านหน้าถอดสี หลุดปากถามด้วยความตระหนก
“ในเมื่อเธอยืนยันว่าหานหานไม่เคยตีใคร แล้วจะกลัวอะไรล่ะ?” ซูอีเฉินหัวเราะในลำคอ
ม่านฉายภาพถูกกางออก
วินาทีต่อมา…
ภาพเหตุการณ์ในสวนที่ไร้การบิดเบือนก็ปรากฏต่อสายตาทุกคนในงานเลี้ยงอย่างโจ่งแจ้ง!
