บอบช้ำจากอดีตค่อย ๆ ถูกเยียวยาด้วยรอยยิ้มของเด็กน้อย
“หนูเลือกชุดไหนก็ได้เหรอคะ?” ซู่เป่าถามย้ำดวงตาเป็นประกาย เมื่อคุณยายพยักหน้ายืนยัน เด็กน้อยก็เขย่งเท้าเข้าไปจุ๊บแก้มหญิงชราเบา ๆ “ขอบคุณนะคะคุณยาย!”
ในที่สุด ซู่เป่าก็เลือกชุดเจ้าหญิงโลลิต้าสีม่วงอมชมพูแสนหวาน ผมสีดำขลับถูกรวบเป็นจุกสองข้างประดับโบว์ผีเสื้อสีชมพู พร้อมลูกไม้จิ๋วที่ประดับเรียงรายตามแนวศีรษะอย่างประณีต ทำให้เธอดูราวกับนางฟ้าตัวน้อยที่หลงทางลงมาจากสรวงสวรรค์
“ซู่เป่าของยาย… สวยเหลือเกินลูก” คุณยายซูพึมพำด้วยความหลงใหล
ซู่เป่าเอียงคอยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะใช้นิ้วเล็กแตะจมูกคุณย่าเบามือ
“คุณยายก็น่ารักที่สุดเหมือนกันค่ะ!”
เด็กน้อยแอบยิ้มในใจ…
แม่จ๋า หนูจะดูแลคุณยายให้ดีที่สุด ให้ท่านมีความสุขทุกวันเลยนะ!
*
ท่ามกลางความหรูหราคึกคัก ภายนอกรั้วคฤหาสน์กลับมีเงาร่างมอมแมมสองร่างซุ่มซ่อนอยู่ นั่นคือมู่ชิ่นซินและหลินเฟิง หญิงสาวจ้องมองแสงไฟระยิบระยับภายในด้วยความริษยาจนแทบคลั่ง ใบหน้าของเธอถูกทำลายจนเสียโฉม ต้องทนรับมือกับอารมณ์ร้ายของสามี และถูกตระกูลหลินใช้งานเยี่ยงทาส
ฉันตกนรกขนาดนี้… แล้วทำไมเด็กนั่นถึงได้อยู่อย่างเจ้าหญิง!
“เราไม่มีบัตรเชิญ จะเข้าไปได้ยังไง?” หลินเฟิงถามพลางขมวดคิ้ว
มู่ชิ่นซินเค้นเสียงหวานอาบยาพิษ
“พี่เฟิงคะ เราเป็นถึงพ่อแม่ของมันนะ งานวันเกิดลูกแท้ ๆ ทำไมจะเข้าไม่ได้? แค่ไปแสดงตัวที่หน้าประตู ยามพวกนั้นก็ต้
