องเปิดทางให้ แต่ว่า…” เธอเหลือบมองสภาพยาจกของตัวเองแล้วรู้สึกกระดากใจ
“แต่ว่าอะไร!” หลินเฟิงเร่ง
“เราต้องไปซื้อชุดสูทดี ๆ ก่อนค่ะ ในฐานะญาติของตระกูลซู เราจะดูซอมซ่อแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”
“จะเอาเงินที่ไหนไปซื้อ!” หลินเฟิงคำราม
“ฉันรู้จักที่หนึ่ง… ที่ที่เราจะไปขายเลือดแลกเงินได้นะคะ” มู่ชิ่นซินแสร้งทำตาซื่อใสไร้เดียงสา
*
ภายในโถงจัดเลี้ยง
ซู่เป่าในชุดกระโปรงแสนสวย ทว่าในอ้อมแขนกลับกอดตุ๊กตากระต่ายเก่าคร่ำคร่าตัวโปรดไว้แน่น เธอค่อย ๆ ก้าวลงบันไดหรูหราโดยมีซูอีเฉินจูงมือพาลงมาอย่างทะนุถนอม ตามหลังมาด้วยเหล่าคุณลุง
ไม่มีใครมองเห็นว่า…
หลังเงาเหล่านั้นยังมีวิญญาณของจี้ฉาง ยืนพิงราวบันไดพลางยิ้มกริ่ม
“อืม… มาทันเวลาพอดี”
จังหวะที่แสงสปอตไลต์สาดส่องลงมายังซู่เป่า จี้ฉางก็ดีดนิ้วดัง เปาะ!
ทันใดนั้น แสงไฟที่ตกกระทบชุดกระโปรงสีม่วงอมชมพูกลับส่องประกายระยิบระยับราวกับมีจักรวาลดวงดาวนับหมื่นซ่อนอยู่ในเนื้อผ้า รัศมีอันงดงามโอบล้อมรอบตัวซู่เป่าจนเธอดูเหมือนนางฟ้า
แขกเหรื่อในงานต่างตกตะลึงในความงามที่ดูสูงส่งเกินเด็กทั่วไป…
ทว่าในสายตาของคุณนายไฮโซหลายคนกลับมองด้วยความหมั่นไส้
นังเด็กนี่ร้ายไม่เบา ขนาดยอมให้ซูอีเฉิน ซีอีโอหน้าตายยอมก้มหลังจูงมือเดินประคอง
แถมยังแสร้งกอดตุ๊กตาเก่า ๆ เพื่อสร้างภาพเด็กกำพร้าผู้น่าสงสาร…
ช่างหน้าซื่อใจคดจริง ๆ!
ผลจากคลิปแฉทำให้กลุ่มผู้ดีมองซู่เป่าในแง่ลบ พวกเขาสั่งห้า
