ียงเพราะเห็นว่าเป็นคนชรา
เพียะ!
เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังสนั่น สองสามีภรรยาตระกุลหลินถูกตบจนหน้าหัน และถูกกดตัวให้คุกเข่าลงกับพื้นทันที! ทั้งการด่าทอ ทุบตี และเตะถีบประดังประเดเข้ามาจนทั้งคู่บวมช้ำ ส่งเสียงครางโอดโอยด้วยความเจ็บปวด
คราวนี้ดีแล้ว… ทุกคนในครอบครัวจะได้โดนเหมือนกันถ้วนหน้า
ตระกูลหลินที่เคยรุ่งโรจน์กลับต้องมาอับอายขายหน้าต่อสายตาฝูงชนจนสภาพจิตใจพังทลาย ข้าวของเครื่องใช้หรูหราถูกโยนออกมากองพะเนินข้างนอก และที่ตามออกมาด้วยคือมู่ชิ่นซินด้วยใบหน้าสะบักสะบอมเต็มไปด้วยรอยเลือด ทั้งครอบครัวตกอยู่ในสภาพน่าอเนจอนาถ!
เพื่อนบ้านที่มุงดูอยู่ต่างซุบซิบกันไม่ขาดปาก
“พวกคุณไม่รู้หรอกว่า เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้นน่ะแท้จริงคือหลานสาวของตระกูลซูแห่งเมืองหลวง!”
“อะไรนะ?! เด็กที่ผอมแห้งคนนั้นน่ะเหรอ คนที่แม่ตายไปตั้งแต่อายุสองขวบกว่า?”
“โอ้แม่เจ้า! ตระกูลหลินคงกระอักเลือดตายแน่ที่ทำโชคลาภหลุดมือไปแบบนี้!”
“สมควรแล้ว! ฉันเคยเห็นแม่เฒ่าบ้านนั้นทำโทษให้เด็กยืนตากแดดจัด ๆ พอเข้าไปเตือนก็โดนด่ากลับมาเสียยกใหญ่”
“ฮ่า ๆ ๆ ก็ย่าคนนั้นไม่ใช่เหรอที่ป่าวประกาศทุกวันว่าหลานสาวเป็นดาวซวย ตอนนี้เป็นไงล่ะ ใครกันแน่ที่ซวย!”
“พี่เฟิง เป็นอะไรมากไหมคะ?” หลินเฟิงนอนไอโขลกพ่นฟองเลือดออกมา หูของเขาอื้ออึงจนส่งเสียงหิ่ง ๆ มู่ชิ่นซินพยายามคลานเข้าไปหาพลางร้องไห้
“จะมาร้องไห้ทำทีตอนนี้ทำไม! เมื่อกี้เธอหายหัวไปไหน
