ถึงได้มองข้ามเขาไป ?
รึว่าเขามีตัวตนที่ต่ำต้อยเกินไปจนไม่อาจจะได้รับความสนใจจากจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา
แต่มันจริงที่ว่าความแข็งแกร่งของเขานั้นน้อยนิดเกินไป ต่อหน้าจอมปราชญ์สูงสุดอนัตตา ที่เป็นตัวตนสูงสุดในโลกแล้ว เขาไม่ได้ต่างอะไรจากมดเลย
ตัวตนสูงสุดจะมาสนใจการทำความเคารพจากมดทำไมกัน ?
หลังจากที่คิดได้แบบนั้น เจี้ยนเฉินก็หยุดพูดไร้สาระต่อ เขาได้ดึงเอาโลงศพคริสตัลที่มีนางฟ้าเฮายู่นอนอยู่ออกมา ก่อนจะอ้อนวอนว่า “ผู้น้อยข้ามสะพานชีวิตมาได้เพื่อพบกับท่าน ข้ามีเรื่องจะขอรองท่าน ผู้น้อยหวังว่าท่านจะช่วยชีวิตสหายของข้า”
ครั้งนี้ จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาไม่ได้เงียบดังเดิม เขาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสูงส่ง “บนสะพานชีวิตนั้น เจ้าได้ทนความเจ็บปวดที่น้อยคนนักจะทนไหว เจ้าได้ผ่านความท้าทายมามากมายที่คนทั่วไปไม่อาจจะทนได้ เจ้าเสี่ยงชีวิตตัวเอง เจ้าทำทั้งหมดเพื่อขอให้ข้าช่วยนางรึ ? ”
“เป็นอย่างที่จอมปราชญ์สูงสุดพูดมา ผู้น้อยรับการทดสอบมามากมายเพื่อช่วยนาง” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น
จอมปราชญ์สูงสุดอนัตตาเงียบไปสักพักและเอ่ยว่า “เจ้าผ่านการทดสอบของสะพานชีวิตได้สำเร็จ เจ้ามีโอกาสจะพบข้า แต่แต่มันไม่ได้หมายความว่าคำขอของเจ้า
