หมายถึงเรื่องอื่นล่ะก็ คงได้วางมวยกันไปแล้ว
‘เดี๋ยวสิ ตอนนี้ฉันยังทำแบบนั้นได้อยู่รึเปล่านะ…? เขาบอกว่าตัวเองทำงานให้กิลด์แล้วนี่…’
“แน่นอนสิ ตอนนี้นายไม่ได้เป็นทาสบริษัทนั่นแล้ว นายก็จะได้มีเวลาทำเกมของตัวเองสักที นายน่ะมีพรสวรรค์ ฉันมั่นใจว่านายจะต้องหาทางไปต่อได้แน่ แต่ถ้าหาทางไม่ได้…”
ไคล์หยุดคำพูดของตัวเอง แล้วหันเหสายตาไปทางอาคารสำนักงานของกิลด์ที่อยู่ด้านหลัง
“…งั้นก็ ถือโอกาสหาแรงบันดาลใจหรือหาประสบการณ์จริงเพื่อเอาไปทำเกมของนายเป็นไง”
“ฉัน…”
“อ้อ จริงด้วย”
แต่เหมือนกับเจ้าตัวจะเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก ไคล์ยกมือขึ้นเกาท้ายทอยด้วยสีหน้าเก้อเขิน
“ฉันลืมไปเลยว่านายเกลียดเรื่องสยอง”
“ก็ใช่น่ะสิ…”
มันก็มีส่วนอยู่หรอก แต่สาเหตุหลักเป็นเพราะ— ไม่ว่าผมจะชอบหรือไม่ก็ตาม— ผมกำลังจะได้สัมผัสประสบการณ์ที่ว่านั่นแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย ถ้าเรากำลังหมายถึงเรื่องประสบการณ์อย่างเดียวละก็ ผมคงได้มันมาเพียบแน่ ๆ
แค่คิดก็ทำเอาผมโอดครวญออกมาแล้ว
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันพาไปที่ห้องนายเอง”
ไคล์หันหลังแล้วเดินนำผมตรงไปอาคารที่อยู่ใกล้กับอาคารหลักของกิลด์ มันไม่ได้สูงหรือสะดุดตาเท่าอาคารหลัก— เพราะมันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้น
เขาพาผมเข้าไปข้างใน
“ตึกนี้คือหอพัก ปกติแล้วค
