งก์ < C > ธรรมดาแล้ว… มันต้องเป็นแรงก์ < B > หรือสูงกว่านั้นแน่นอน
เสียงดนตรีดังกระหึ่มไปทั่วชั้นบรรยากาศ โน้ตทุกตัวบีบคั้นให้จิตใจของเธอเริ่มด้านชา มันค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา สูบเธอลงสู่สภาวะประหลาดที่ทำให้ปลายนิ้วสั่นกระตุก
‘คิดสิ คิดสิ คิดสิ’
หัวสมองของคลาร่าปั่นป่วน ทุกหนทางความเป็นไปได้โลดแล่นอยู่ภายในหัว
ยังพอมีเวลาอยู่
เธอต้องหาวิธีทางช่วยให้ตัวเองและลูกน้องในหน่วยออกไปจากสถานการณ์เลวร้ายนี้ให้ได้ แม้ว่าเสียงเพลงจะพรากสภาพจิตใจของเธอไปทีละน้อย แต่เธอยังคงพอมีสติใช้ความคิดได้บ้าง
— ห… หัวหน้า ผมทน… ไม่ไหวแล้ว
— หะ-หัวหน้า! ให้เราโจมตีมันเลยไหมครับ? ถึงเราอาจจะ… กำจัดไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็น่าจะหยุดมันได้นะครับ!
กำจัดมันงั้นเหรอ?
คลาร่ายกศีรษะขึ้น มองวาทยกร
จากนั้นก็รีบส่ายหน้าทันที เป็นไปไม่ได้หรอก ทุกอณูกระดูกในร่างกายของเธอบ่งบอกว่า เจ้านั่นไม่ใช่ตัวตนที่พวกเขาจะกำจัดได้
ทางเดียวที่จะเอาชนะเขา มีเพียงทำตามกเท่านั้น
— ช่-ช่วยด้วย ผมจะ…!
คิดสิ คิด!
ยิ่งได้ยินเสียงร้องโหยหวนและคำอ้อนวอนจากสมาชิกหน่วย คลาร่าก็ยิ่งกัดริมฝีปากของตน ดวงตาของเธอกวาดมองไปทั่วโถง พยายามหาทุกวิถีทางแก้ไขสถานการณ์ตอนนี้ แต่ไม่ว่าจะพยายามมากเพียงใด เธอก็ไม่เห็นเลยสักหนทางเดียว
สถานการณ์… แบบนี้