ิ่งของที่ตัวเองได้รับ
‘วิทยุสื่อสาร กระดาษที่พิมพ์ตามใจคิดได้หนึ่งครั้ง ที่อุดหู แล้วก็หน้ากากที่ฉันใส่อยู่’
จากประสบการณ์การทำงานกับเกมมามากมาย มีสิ่งหนึ่งที่ผมเข้าใจอย่างถ่องแท้ในฐานะนักออกแบบเกม
ไม่มีไอเทมชิ้นใดที่ถูกยัดมาแบบสุ่ม ๆ หรือไม่มีประโยชน์
ไอเทมแต่ละชิ้นมีวิธีการใช้งานภายใน ‘ฉาก’ ของมันเอง และเมื่อดูจากการที่ผมได้ใช้ไอเทมไปแล้วสามชิ้นนั้น กุญแจสำคัญน่าจะเป็นกระดาษในมือผม ควบคู่กับวิทยุสื่อสารแบบพกพานี้
‘วิทยุสื่อสาร…’
ความคิดหนึ่งแล่นปราดเข้ามาในหัว
‘ถ้าฉันได้ยินเสียงมัน งั้นก็น่าจะคุยกับพวกเขาได้เหมือนกัน ฉากนี้จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากพวกเขาไหมนะ หรือว่ามันมีวิธีเคลียร์โดยไม่ต้องพึ่งใคร?’
ผมลอบกลืนน้ำลาย พลางเช็กเวลาที่เหลืออยู่
[08 : 41s]
เสียงชีพจรเต้นเร้าในหู ขณะที่ผมพยายามบังคับตัวเองให้ใจเย็นเข้าไว้
แต่ผมจะสงบใจไปได้สักกี่น้ำกันเชียว?
“อ๊ากกกก—!”
อีกหนึ่งเสียงกรีดร้องฉีกกระชากบรรยากาศตึงเครียด
แม้ว่าเสียงดนตรีจะหายไปแล้ว แต่ผมยังคงได้ยิน— เสียงโหยหวนแหลมสูง เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานจนแทบสิ้นสติ
แม้ว่าที่อุดหูจะสามารถกันเสียงดนตรีเอาไว้ได้ทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะกันเสียงได้ทุกประเภท และนั่น… ยิ่งทำให้เสียงกรีดร้องเด่นชัดมากขึ้
