ุกท่านช่วยเหลือข้า แต่ไม่ว่าอย่างไร อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ก็คือคู่หมั้นของข้า ข้าไม่อยากให้นางถูกจับถ่วงน้ำ ข้าแค่อยากให้นางแต่งงานกับข้า”
เฉาเหลียนเอ๋อร์ตะโกนด้วยความโกรธ “ข้าไม่แต่ง ข้าไม่ได้หมั้นหมายกับเจ้า!”
เจียงเทียนเป่าอ้อนวอน “เหลียนเอ๋อร์ ข้ารู้ว่าเจ้ารังเกียจข้า แต่พวกเรามีสัญญาหมั้นหมายกัน เจ้าจะผิดสัญญาไม่ได้! เจ้าชอบคนรวย แต่เขาก็แค่คิดเล่นๆ กับเจ้าเท่านั้น อย่างมากเจ้าก็ได้เป็นแค่อนุ สู้แต่งงานกับข้า แล้วเป็นฮูหยินใหญ่ไม่ได้หรอก เหลียนเอ๋อร์ ข้าไม่อยากให้เจ้าถูกจับถ่วงน้ำ อย่าก่อเรื่องเลย”
เกาซิ่วไฉเอ่ยขึ้นว่า “เจ้าช่างเป็นสตรีไร้ยางอาย คู่หมั้นของเจ้าปกป้องเจ้าถึงเพียงนี้ เจ้ายังไม่รู้จักสำนึก ช่างทำให้สตรีในอำเภอของเราเสื่อมเสียชื่อเสียงยิ่งนัก!”
ทันใดนั้น เหล่าลูกศิษย์ก็พากันเอ่ยสนับสนุน “ถูกต้อง บรรยากาศในอำเภอของเรา ล้วนถูกสตรีเช่นเจ้าทำลายจนหมดสิ้น!”
ขณะที่พวกเขากำลังพูด ทุกคนต่างก็มองฉู่อี้ และเฉาเหลียนเอ๋อร์ด้วยสายตาเหยียดหยาม ในใจของทุกคน ทั้งสองคนนี้กลายเป็นหญิงสาวที่ละโมบในความร่ำรวย และคุณชายที่เอาเงินฟาดหัว ล่อลวงคู่หมั้นของผู้อื่น
ถังสุ่ยขายของป่าเสร็จ กลับมาเห็นเหตุการณ์พอดี
เมื่อเห็นท่าทางทำอะไรไม่ถูกของเฉาเหลียนเอ๋อร์ เขาก็รู้สึกเจ