็บปวดในใจ กำหมัดแน่น พุ่งเข้าไปชกเจียงเทียนเป่าหนึ่งหมัด “หากเจ้ายังพูดจาเหลวไหล ข้าจะฆ่าเจ้า!”
“เจ้าจะทำอะไร?”
“หยุดนะ!”
“ฆ่าคนแล้ว!”
“รีบไปแจ้งเจ้าหน้าที่ที่ศาลาว่าการอำเภอ!”
เหล่าบัณฑิตต่างก็ส่งเสียงดังโวยวาย บางคนก็วิ่งไปแจ้งเจ้าหน้าที่ที่ศาลาว่าการอำเภอ เฉาเหลียนเอ๋อร์รู้สึกว่าตนเองทำให้ฉู่อี้เดือดร้อนไปด้วยแล้ว จึงไม่อยากทำให้ถังสุ่ยเดือดร้อนอีก
นางรีบเข้าไปดึงถังสุ่ย “พี่ถังสุ่ย อย่าต่อยเขาเลย” หากพลั้งมือฆ่าคนตายขึ้นมา ถังสุ่ยต้องรับผิดชอบอย่างแน่นอน
ถังสุ่ยได้ยินดังนั้น จึงได้แต่ชักมือกลับด้วยความโกรธ เจียงเทียนเป่าถูกต่อยจนสลบไปแล้ว
“ฆ่าคนตายแล้ว!”
“สตรีผู้นี้ถึงกับล่อลวงบุรุษถึงสองคน ช่างเกินจะทนจริงๆ!”
เพียะ… บัณฑิตคนหนึ่งเพิ่งพูดจบ ก็ถูกถังสุ่ยที่โกรธจัดตบหน้าอย่างแรง ใบหน้าปวดแสบปวดร้อน
“คนอย่างเจ้า คู่ควรกับการร่ำเรียนหรือ? ตำราของนักปราชญ์ลงไปอยู่ในท้องหมาหมดแล้วหรืออย่างไร? อ้าปากพูดแต่เรื่องสกปรก!”
“แล้วพวกข้าพูดผิดตรงไหน? เจ้าต่อยคู่หมั้นของนางจนสลบไปแล้ว!”
“ใช่แล้ว กล้าทำร้ายร่างกายคู่หมั้นของผู้อื่นกลางท้องถนน เจ้ายังกล้าพูดอีกหรือ?”
“ถึงกับกล้าตบหน้าบัณฑิต ต้องลากตัวไปที่ศาลาว่าการอำเภอ ให้ท่านนายอำเภอตัดสิน!”
เหล่าลูกศิษย์จากสำนักศึกษาเอกชนต่างก็โกรธแค้น
เกา
