ในใจ อยากใกล้ชิดสนิทสนมกับอาจารย์หม่าสักหน่อย เพื่อขอคำชี้แนะทางวิชาความรู้
แม้ว่าเขาจะไม่ได้มุ่งหวังกับการสอบเคอจวี่ ไม่คิดจะไปเข้าสอบระดับจิ้นซื่อ แต่การเรียนรู้หาได้มีวันสิ้นสุด ท้ายที่สุดแล้ว การสอนหนังสือและบ่มเพาะสั่งสอนศิษย์ให้มีความรู้ เป็นเป้าหมายในชีวิตของเขา
ก่อนหน้านี้เขาไม่เข้าใจและรู้สึกเสียดายว่าเหตุใดอวิ๋นฉี่เย่วถึงไม่ยอมสอบเป็นถงเซิง ไม่ยอมไปเรียนที่สำนักศึกษาเอกชน
บัดนี้เขาก็เข้าใจเสียที อวิ๋นฉี่เยว่มีอาจารย์หม่า จิ้นซื่อสองบัญชีมาเป็นอาจารย์แล้ว ย่อมไม่จำเป็นต้องไปเรียนที่สำนักศึกษาเอกชนอีก พูดตามตรง เขาอดอิจฉาอดีตลูกศิษย์คนนี้ไม่ได้
“เช่นนั้นก็รบกวนท่านอาจารย์แล้ว!” อวิ๋นฉี่เยว่และอวิ๋นเจียวดีใจเป็นอย่างยิ่งที่ฉีจวี่เหรินจะอยู่ที่นี่ หากในหมู่เด็กๆ ในหมู่บ้านมีผู้ที่มีความสามารถด้านการเรียน ยิ่งได้รับการสั่งสอนจากอาจารย์ที่ดี โอกาสที่พวกเขาจะประสบความสำเร็จย่อมสูงขึ้น
เมื่อตกลงเรื่องอาจารย์ได้แล้ว ต่อไปก็เป็นเรื่องของกระเบียบของสำนักศึกษา ทุกคนที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญ แม้อวิ๋นเจียวที่รู้ระบบการบริหารจัดการโรงเรียนยุคปัจจุบัน แต่ยุคสมัยต่างกัน สิ่งที่ก้าวหน้า ทันสมัย อาจไม่เหมาะสมกับยุคนี้ทั้งหมด
ก่อนหน้านี้นางเพียงแค่คิดข้อเสนอแนะเล็กๆ น้อ
