ย่างพวกเขานั้น ผ้าไหมและผ้าต่วนเทียบไม่ได้เลยกับที่ดิน
ยิ่งไปกว่านั้น ร้านชุดสำเร็จรูปอวิ๋นหรงสามารถใช้ผ้าเหล่านี้ได้ ก่อนหน้านี้เขาบอกว่าจะมอบให้เจียวเอ๋อร์ แต่เจียวเอ๋อร์ไม่ยอมรับ ตอนนี้มีข้ออ้างแล้ว เขาขายให้ก็ได้ ขายให้ราคาถูกหน่อย เจียวเอ๋อร์คงไม่ว่าอะไรแล้วกระมัง
เนื่องจากท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว อวิ๋นเจียวกับฟางซื่อจึงไม่ได้ไปที่อำเภอด้วย ยิ่งช่วงเวลานี้เป็นเวลาที่อวิ๋นโส่วกวงต้องแสดงฝีมือ พวกนางจึงไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว
จ้าวซื่อยังเคลื่อนไหวร่างกายไม่ได้ชั่วคราว จึงต้องย้ายไปนอนที่ห้องว่างในร้านอวิ๋นหรง ส่วนเฉาซื่อพักอยู่ชั้นบนกับเฉาเหลียนเอ๋อร์
ที่ลานด้านหลังร้านอวิ๋นหรงล้วนเป็นที่พักของสตรี อวิ๋นโส่วกวงกับบุตรชายทั้งสองคนจัดแจงที่นอนให้จ้าวซื่อเรียบร้อยแล้ว ก็ฝากฝังให้ชุนเหมยดูแลให้ดี อวิ๋นโส่วกวงกลัวว่าจ้าวซื่อจะเป็นอะไรไปแล้วไม่กล้าใช้เงิน จึงแอบให้เงินชุนเหมยไว้ต่างหากยี่สิบตำลึง
ขณะเดียวกัน พ่อลูกทั้งสามคนก็ขนแม่ไก่และไข่ไก่ที่นำมาจากบ้านลงมาด้วย เนื่องจากไก่เหล่านี้คงกินไม่หมดในเร็ววัน ทั้งสามคนจึงหาไม้มาสร้างเล้าไก่ที่มุมลานของร้าน จากนั้นก็เลี้ยงแม่ไก่ไว้ที่นั่น
หลังจากจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จแล้ว อวิ๋นโส่วกวงก็ไปหาเฉาเหลียนเอ๋อร์ แล้วบอกความต้องการของตนเ
