เล่มที่เหลือมาจากไหนหรือ? แถมยังมีตั้งห้าเล่ม!”
อวิ๋นฉี่เยว่เห็นอวิ๋นเจียวชอบใจ มุมปากก็ยกยิ้ม “เล่มหลังๆ เพิ่งออกมา ร้านหนังสือมีขายแล้ว” เขารู้ว่าอวิ๋นเจียวชอบ ‘ลำนำศาลากลางคลื่นลม’ เขาจึงนำต้นฉบับห้าเล่มที่มีอยู่ไปให้ทางร้านหนังสือ ทำเอาหลงจู๊ร้านหนังสือหังไจดีใจจนเนื้อเต้น
เดิมทีหลงจู๊ร้านหนังสือหังไจวางแผนจะค่อยๆ ทยอยวางขายทีละเล่มต่อเดือน แต่กลับถูกอวิ๋นฉี่เยว่ขอให้ปล่อยทั้งห้าเล่มพร้อมกัน ด้วยเหตุนี้ อวิ๋นฉี่เยว่จึงสัญญาว่าจะมอบต้นฉบับหนังสืออีกเล่มให้แก่ร้านหนังสือหังไจ
เขาทำทั้งหมดนี้ ก็เพื่อให้อวิ๋นเจียวมีความสุข
อวิ๋นเจียวนั่งลงที่โต๊ะหนังสือของเขาแล้วเปิดอ่านทันที ทุกครั้งที่พลิกกระดาษ ก็จะมีกลิ่นหอมของหมึกกระจายออกมา อวิ๋นฉี่เยว่ใช้พู่กันปลายเรียวเล็กเขียน ตัวอักษรเรียบร้อย สง่างาม ลื่นไหลมีชีวิตชีวา และมองสบายตายิ่งนัก
การเขียนตัวอักษรขนาดเล็กด้วยพู่กันปลายเรียวเล็กนั้นทำได้ยากมาก การจะเขียนออกมาได้สวยงามนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เห็นได้ชัดว่าอวิ๋นฉี่เยว่ตั้งใจมากเพียงใด
“พี่ใหญ่ ข้าชอบมาก ขอบคุณมากนะเจ้าคะ! แต่ต่อไปท่านอย่าทำแบบนี้อีกเลย เสียเวลาเกินไป จะกระทบกับการเรียนของพี่ใหญ่เอาได้นะเจ้าคะ”
อวิ๋นฉี่เยว่กลับยิ้มแล้วพูดว่า “พี่ใหญ่เรียนมาเหนื่อยๆ ก็เล
