สิ่งที่ผู้เฒ่าอวิ๋นถนัดที่สุดในชีวิตนี้ก็คือการปัดความรับผิดชอบ สภาพการณ์ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ หากไม่ใช่เพราะลูกชายไม่เข้าใจ ไม่สนับสนุน ไม่เห็นใจเขา ก็เป็นเพราะภรรยาเจ้าเล่ห์เกินไป โหดร้ายเกินไป โลภมากเกินไป
มีอยู่ชั่วขณะหนึ่งที่เขาอยากจะปลดเถาซื่อจริงๆ หรือแม้กระทั่งยอมปล่อยให้นางถูกจับถ่วงน้ำ แต่คำพูดของเถาซื่อกลับทำให้เขาเปลี่ยนใจ
ใช่แล้ว เขายังมีเจ้าห้า หมอดูเคยทำนายไว้ว่าเจ้าห้าเป็นเทพเหวินฉวี่ซิง [1] มาจุติ ต่อไปก็จะได้เข้าสอบจอหงวน เจ้าห้าสอบผ่านถงเซิงตั้งแต่อายุยังน้อย แสดงให้เห็นว่าคำทำนายของหมอดูผู้นั้นแม่นยำเพียงใด
ไม่ได้ เขาปลดเถาซื่อไม่ได้ อนาคตโส่วหลี่จะต้องได้เป็นขุนนาง เขาไม่อาจมีมารดาที่ถูกปลดและโดนทอดทิ้ง! และไม่อาจมีมารดาที่ถูกจับถ่วงน้ำตายได้!
“พี่ใหญ่ ท่านต้องคิดให้ดีๆ หากตัดบ้านข้าออกจากตระกูล ถ้าต่อไปโส่วหลี่ได้ดิบได้ดีขึ้นมา ตระกูลจะไม่ได้รับสิ่งใดเลยนะขอรับ”
อวิ๋นเจียหรงกล่าว “โส่วหลี่เก่งกาจ นั่นก็เป็นวาสนาของเจ้า”
เหอะ อวิ๋นโส่วหลี่ เจ้านั่นมันเหมือนอวิ๋นเจียชางที่สุด เย็นชา เห็นแก่ตัว มันไปร่ำเรียนอยู่ที่สำนักศึกษาเอกชนในตำบล มีหรือที่จะไม่รู้เรื่องที่น้องสาวและมารดาของมันถูกประจานกลางท้องถนนในวันนั้น? แต่มันเคยกลับมาดู
