สักครั้งหรือไม่?
ตอนนี้มันเป็นแค่ถงเซิง แม้ว่ามันจะเป็นเทพเหวินฉวี่ซิงมาจุติ ได้เป็นขุนนางใหญ่จริงๆ คนในตระกูลอย่างพวกเขาก็คงไม่มีหวังว่าจะได้ผลบุญอันใดจากมันเลยแม้แต่น้อย
แต่ลูกชายอีกสามคนของผู้เฒ่าอวิ๋น ยังไม่ทันได้ร่ำรวยหรือมีอำนาจอะไรมากมาย ก็เอาเงินออกมาช่วยเหลือหมู่บ้านและตระกูลตั้งมากมาย คนตระกูลอวิ๋นต่างก็ไม่ใช่คนโง่เขลา
ความหวังสุดท้ายของผู้เฒ่าอวิ๋นก็ดับวูบ เขาพูดอย่างหมดอาลัยตายอยากว่า “ช่างเถิดๆ ลูกชายบีบบังคับให้พ่อถูกตัดออกจากตระกูล… จะตัดก็ตัด ต่อไปนี้ความสัมพันธ์ก็สิ้นสุดเพียงเท่านี้ ต่อไปโส่วหลี่ได้ดิบได้ดี ใครก็อย่าได้หวังจะได้อะไร!”
พูดจบก็มองไปที่อวิ๋นโส่วกวง “เจ้าใหญ่ ตอนนี้เจ้าพอใจแล้วกระมัง? แต่ข้าบอกเจ้าไว้เลย ต่อให้ข้าถูกตัดออกจากตระกูล ข้าก็ยังเป็นพ่อของเจ้า เงินค่าเลี้ยงดูของข้า ห้ามขาดแม้แต่อีแปะเดียว!”
“เหอะ ไม่ใช่คนตระกูลอวิ๋นของพวกเราแล้ว ยังกล้ามาข่มเหงคนตระกูลอวิ๋นของพวกเราอีก ดูซิว่าคนในตระกูลของเราจะยอมหรือไม่!”
อวิ๋นโส่วกวงจึงกล่าวว่า “ท่านพ่อ ท่านวางใจเถิด มีสัญญาเป็นหลักฐาน ข้าไม่เบี้ยวแน่ แต่หากจะเอามากกว่านี้ก็ไม่มีทางแล้ว”
“ไปสิ เข้าบ้าน ยืนเกะกะอยู่ตรงนี้ทำไม ยังอับอายขายขี้หน้าไม่พอหรือ?” ผู้เฒ่าอวิ๋นเตะเถาซื่ออย่างแ
