รงโดยไม่ปรานีแม้แต่น้อย
ทว่าอวิ๋นโส่วจงกลับเอ่ยปากขึ้น “ช้าก่อน ท่านพ่อ เรื่องที่เถาซื่อกับอวิ๋นเหมยเอ๋อร์ใส่ร้ายสองพี่น้องตระกูลเจียงว่าขโมยของ แถมยังทำให้พี่สะใภ้ใหญ่แท้ง เรื่องอื่นข้าจะไม่พูดถึงแล้วกัน แต่ค่ารักษา ท่านต้องจ่ายให้พวกเขาก่อนกระมัง?”
จริงๆ แล้วอวิ๋นโส่วกวงแค่อยากตัดความสัมพันธ์กับผู้เฒ่าอวิ๋น ตอนนี้เขายังมึนงงอยู่เลย คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายตระกูลจะตัดสินใจให้ตัดท่านพ่อและครอบครัวของเขาออกจากตระกูล พี่น้องทั้งสามยังคงมึนงงอยู่ ก็ได้ยินเสียงของอวิ๋นโส่วจงดังขึ้น
“ถูกต้อง จ่ายเงิน จ่ายค่ารักษา!”
“รวมถึงหยกที่เจียงเถาจือทำแตกด้วย ต้องจ่ายมาทั้งหมด!”
เถาซื่อไม่สนใจว่าตัวเองจะถูกผู้เฒ่าอวิ๋นเตะจนท้องเจ็บ นางรีบลุกขึ้นยืนทันที แล้วตะโกนเสียงแหลมว่า “จ่ายอะไรกัน? ไม่มีเงินให้ อยากได้ก็เอาชีวิตข้าไปสิ! อีกอย่าง ของก็คืนไปแล้วมิใช่หรือ? ลูกในท้องของจ้าวซื่อแท้ง นั่นเป็นเพราะนางอกตัญญูต่อพ่อแม่ ทำกรรมทำเวรมามาก สวรรค์จึงลงโทษ!”
ผู้เฒ่าอวิ๋นก็ไม่คิดว่าเจ้ารองจะฉีกหน้าเขาในทันทีทันใด แถมยังให้เขาจ่ายเงินชดใช้อีก!
“เจ้ารอง เจ้าจะบีบบังคับพ่อจนตายเลยหรือ?”
อวิ๋นโส่วจงกลับไม่สนใจคำพูดของเขา บอกเพียงว่า “หากพวกท่านไม่จ่ายก็ได้ ข้าจะส่งคนไปตีกลองร้องทุกข์ที่ศาลาว่าการอำเภอ
