ะอย่างยิ่งในฐานะชาวไร่ชาวนา การแย่งน้ำในนาข้าวช่วงฤดูร้อน ช่วงที่ราชสำนักเกณฑ์แรงงานก็สามารถต่อรองกับทางการได้ หรือแม้แต่ลูกสาวที่แต่งงานไปแล้วถูกกลั่นแกล้ง…
เรื่องทั้งหมดนี้ ตระกูลจะเป็นคนออกหน้าจัดการให้ ยิ่งไปกว่านั้น หากมีตระกูลเป็นที่พึ่งพิง ต่อให้ยากจนข้นแค้นแค่ไหน คนอื่นในหมู่บ้านก็ไม่กล้ารังแก
หากถูกขับไล่จากตระกูล ถึงถูกคนอื่นรังแกก็ไม่มีใครมาช่วยเหลือเรียกร้องความเป็นธรรม เมื่อถึงเวลาใช้น้ำในนาก็ต้องรอให้คนในตระกูลใหญ่ใช้น้ำเสร็จก่อน ครอบครัวไร้ญาติขาดมิตรถึงจะได้ใช้น้ำ
สิ่งสำคัญที่สุดคือ คนที่มีตระกูล เมื่อตายไป ป้ายวิญญาณจะได้เข้าโถงบรรพชน ได้รับการเคารพบูชาจากคนรุ่นหลังในตระกูล อีกทั้งยังได้ฝังศพในสุสานบรรพบุรุษ
หากไร้ซึ่งตระกูล แม้จะมีบุตรธิดา แต่บุตรธิดาเพียงไม่กี่คน จะมีธูปเทียนบูชาได้มากสักเพียงใด? ผู้เฒ่าอวิ๋นอายุมากแล้ว ดินแทบจะกลบถึงอกอยู่แล้ว จึงเป็นธรรมดาที่จะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากที่สุด
ตอนนี้กลับบอกว่าจะขับไล่ครอบครัวของเขาออกไป? เขาไม่มีทางยอมเด็ดขาด!
“อวิ๋นเจียหรง ท่านรับเงินจากเจ้ารองมากเท่าใดเล่า ถึงได้มาทำร้ายข้าเช่นนี้! อยากจะไล่ข้าออกจากตระกูลหรือ ไม่มีทาง! ข้าจะไปที่โถงบรรพชน ข้าจะตายอยู่ในนั้น!”
ต้องเป็นเจ้ารองแน่ๆ เจ้ารอง
