ฉี่ชิ่งและฉี่เสียงสองพี่น้องเฝ้ารอคอยมาโดยตลอด ทว่าภายใต้ความคาดหวังนั้นกลับมีความหวาดหวั่นแฝงอยู่ พวกเขาย่อมรู้จักนิสัยใจคอของบิดาดี หากบิดาเป็นคนเด็ดขาด บ้านของพวกเขาก็คงไม่ถูกบ้านใหญ่รังแกมาหลายปีเช่นนี้
พวกเขาทั้งหวาดกลัวและวิตกกังวล เกรงว่าผู้เฒ่าอวิ๋นจะพูดอะไรบางอย่าง ทำให้อวิ๋นโส่วกวงใจอ่อนยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป
วันนี้ท่าทางของอวิ๋นโส่วกวงเกินความคาดหมายของพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง แต่ความประหลาดใจนี้ทำให้พวกเขามีความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
เมื่อไม่ต้องกังวลเรื่องบิดาอีกต่อไป แต่ท่าทีของคนในตระกูลกลับทำให้พวกเขาเป็นกังวลขึ้นมาอีก
ผู้เฒ่าอวิ๋นยังคงเกลี้ยกล่อมอวิ๋นโส่วกวงต่อไป “เจ้าใหญ่ อย่าพูดว่าพ่อไม่ให้โอกาสเจ้าเลย คนในตระกูลไม่มีทางยอมให้พวกเจ้าแยกออกไปหรอก พ่อไม่ได้อยากได้เงิน เพียงแต่ไม่อยากตัดขาดความเป็นพ่อลูก เจ้าห้าอายุยังน้อยก็สอบผ่านถงเซิงแล้ว นั่นคืออนาคตที่สดใส”
“เจ้าเองก็มีความสามารถ ไม่นานก็คงได้เป็นเศรษฐีแล้ว แต่ยังไงก็ต้องมีพี่น้องคอยช่วยเหลือมิใช่หรือ? มีพี่น้องที่เป็นขุนนางคอยช่วยเหลือ ครอบครัวของพวกเจ้าจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน”
“เจ้ามิใช่รู้จักท่านโหวหรือ? น้องสาวของเจ้าก็รูปโฉมงดงาม ทั้งยังรู้จักประจบเอาใจ เจ้าช่วยหาทางเชื่อมสัมพันธ์ให้นางหน
