่าสวดมนต์ภาวนาขอพรให้จ้าวซื่อ ขอให้บรรพบุรุษคุ้มครองจ้าวซื่อให้ผ่านพ้นเคราะห์ในครั้งนี้ไปได้ แต่ความจริงนั้น หมอโจวยังเอ่ยปากบอกให้พวกเขาเตรียมงานศพแล้ว ทุกคนจึงไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก
สำหรับเหตุการณ์นี้ อวิ๋นโส่วกวงและบุตรชายทั้งสองรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก พวกเขาคิดในใจว่า หากภรรยาและมารดาสามารถรอดพ้นจากเคราะห์หนนี้ไปได้ พวกเขาจะตอบแทนบุญคุณทุกคนอย่างไรดี
ทางด้านบ้านตระกูลอวิ๋นเก่า เนื่องจากยกห้องของบ้านสี่ให้กับอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ เถาจือและหลิ่วจือแล้ว
ผู้เฒ่าอวิ๋นจึงย้ายกลับไปอยู่ที่ห้องหลักกับเถาซื่อ เสียงเอะอะโวยวายจากในลานบ้านดังมาก เขาได้ยินอย่างชัดเจน และเพราะได้ยินอย่างชัดเจน เขาจึงปิดประตูแน่น ไม่กล้าออกไปไหน
“ไฉนถึงให้เตรียมงานศพแล้วเล่า เถาจือก็ตัวแค่นั้น ต่อให้ชนแรงแค่ไหน ก็ไม่น่าจะทำให้คนตายได้หรอกกระมัง” เจียงหลิ่วจือพึมพำ นางเห็นตอนที่เถาจือชนจ้าวซื่อ แต่ไม่ได้เห็นว่าชนรุนแรงแค่ไหน เพราะนางรีบวิ่งหนีเข้าไปในห้องหลัก ใครจะกล้ายืนดูอยู่ตรงนั้นกัน
เถาซื่อถลึงตาใส่หลานสาว ก่อนจะตะโกนด่าไปที่หน้าต่าง “นังสารเลวนั่น เป็นเพราะนางยุยงส่งเสริม บุรุษที่ดีถึงได้กลายเป็นคนอกตัญญู ไม่ยอมรับพ่อแม่ หากนางตายไปก็คงจะดี!”
ผู้เฒ่าอวิ๋นเองก็โกรธเช่นกัน เขา
