าวคร่าวๆ ให้เขาฟังแล้ว
ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องมงคลคู่แท้ แต่เพียงเพราะกลับมาที่บ้านตระกูลอวิ๋นเก่า กลับกลายเป็นเรื่องน่าเศร้าอย่างหนึ่งร่างสองศพ
หมอโจวรู้สึกไม่สบายใจ จึงไม่ได้กลับบ้าน แต่ไปที่บ้านหัวหน้าตระกูลอวิ๋นแทน เขาต้องไปเล่าเรื่องนี้ให้หัวหน้าตระกูลฟัง ส่วนผู้ใหญ่บ้านก็ต้องไปบอกกล่าวสักหน่อย เพราะตอนนี้นายท่านใหญ่อวิ๋นได้รับของขวัญจากท่านโหว มิอาจเทียบกับในอดีตได้
ส่วนทางด้านอวิ๋นโส่วจงก็อุ้มอวิ๋นเจียวมา ฟางซื่อกับอวิ๋นฉี่เยว่ก็รีบตามไปที่บ้านหลังเก่า เฉาโส่วเย่ากับเฉาหลานเอ๋อร์ก็รีบไปที่บ้านหลังเก่าเช่นกัน เฉาซื่อเองก็เป็นห่วง แต่เพราะกำลังตั้งครรภ์ จึงให้เฉาเหลียนเอ๋อร์ดูแล เดินตามหลังมาช้าๆ
“พี่สะใภ้เป็นอย่างไรบ้าง?” พอไม่เห็นหมอ อวิ๋นโส่วจงจึงตะโกนถาม
“ท่านลุงรอง… หมอ… หมอบอกว่าให้เตรียมงานศพขอรับ!”
กลิ่นคาวเลือดรุนแรง อวิ๋นเจียวจึงคิดว่าต้องเป็นอาการตกเลือดอย่างหนักแน่ๆ! นางรีบวิ่งตามฟางซื่อเข้าไปในห้อง พอเห็นจ้าวซื่อนอนหมดสติอยู่บนเตียง สีหน้าซีดเผือด นางจึงรีบบอกกับฟางซื่อว่า “ท่านแม่เจ้าคะ ให้ท่านลุงใหญ่กับคนอื่นๆ ออกไปก่อน ปิดประตูห้ามใครเข้ามาทั้งนั้น”
“จริงสิ ท่านแม่ บอกท่านลุงใหญ่กับคนอื่นๆ ไปหาธูปเทียน มาไหว้ขอพรเทพเจ้าทุกๆ องค์ อย่าได้ละเลยแม้แต่พระ
