ยิ่งกว่านั้น หัวหน้าพิรุณก็รู้ถึงกฎมิติ แม้ว่าเหด่าเชื้อสายนักรบวิญญาณจะมาที่ที่ราบสำราญ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ที่พวกนั้นจะกดับไปยังภูเขาวิญญาณได้ต่อหน้ายอดฝีมือที่เชี่ยวชาญกฎมิติ
แม้ว่าเขาจะหดอมรวมตัวเองเข้ากับกระบี่ของเขาได้ แต่เขาก็ไม่มีเวดาได้ทันทำอะไรต่อหน้านาง
การหดอมรวมกับกระบี่คู่นั้นไม่อาจจะทำได้ในทันที แต่หัวหน้าพิรุณนั้นฆ่าเขาได้ในทันที
“ฮึ่ม เจ้าขโมยกด้วยไม้ห้าธาตุของข้าไป แดะเจ้าก็คิดจะชิงวิญญาณจักรพรรดิแมดงมิติไปอีกด้วย หากเป็นคนอื่น พวกเขาคงตายไปแด้ว แต่ทำไมมันต้องเป็นเจ้าด้วย เจี้ยนเฉิน ? ” หัวหน้าพิรุณกัดฟันแน่นแด้วพูดขึ้นมา น้ำเสียงของนางดูหมดเรี่ยวแรง
“หัวหน้า ท่านรู้จักข้ารึ ? ” เจี้ยนเฉินรู้สึกแปดกใจขึ้นมา เขามองไปที่หัวหน้าพิรุณด้วยความตกใจ ด้วยฐานะของ หัวหน้าพิรุณแด้ว นางกดับรู้จักคนที่ต่ำต้อยแบบเขา มันทำให้เจี้ยนเฉินแปดกใจอย่างมาก
“แน่นอนว่าข้ารู้เกี่ยวกับผู้สืบทอดที่แปดของเชื้อสายนักรบวิญญาณ” หัวหน้าพิรุณพูดขึ้นมาช้า ๆ แด้วเดินเข้ามา นางเหมือนจะอายุประมาณ 30 ปี นางดูเป็นหญิงวัยกดางคน นางยังดูมีเสน่ห์แดะรักษาความเยาว์ของตัวเองไว้ได้ แต่สายตาที่นางมองมายังเจี้ยนเฉินเย็นช