น้าที่ทางการ ก็ยังสูงส่งกว่าชาวบ้านอย่างพวกเขาอยู่ดี อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนที่ช่วยทางการทำงาน หากเขาจะจับใคร ใครก็ขัดขืนไม่ได้
ไม่ได้การ ครั้งนี้กลับไปต้องไปพูดกับเจ้ารองให้รู้เรื่อง การที่บ้านมีที่ดิน มีเงินทอง แต่ไม่มีคนคอยหนุนหลังแล้วจะไปได้ไกลแค่ไหนกัน?
เจ้าห้าเป็นเด็กเรียนหนังสือเก่ง ตอนนี้เจ้ารองน่าจะสนับสนุนเขาหน่อย รอให้เจ้าห้าสอบได้เป็นขุนนาง เมื่อนั้นก็จะเป็นที่พึ่งพิงให้เขาได้แล้วมิใช่หรือ เมื่อคิดได้ดังนั้นผู้เฒ่าอวิ๋นจึงเอ่ยขึ้น “เจ้ารอง เจ้าใหญ่ ดูสิน้องเขยของพวกเจ้าแยกแยะได้ดีแค่ไหน! พวกเจ้าสองคนก็เอาอย่างน้องเขยของพวกเจ้าบ้าง!”
อวิ๋นเจียวกับพี่ชายสบตากัน เอาแบบเจียงต้าไห่อย่างนั้นหรือ? เลียนแบบวิธีที่หลอกลวงหลานสาวตัวเองอย่างนั้นหรือ?
เจียงต้าไห่ดึงหัวหน้าหวังไปคุยกันด้านข้างเสียงเบา ทว่าอวิ๋นเจียวกับคนอื่นๆ กลับได้ยินอย่างชัดเจน
“หัวหน้าหวัง ท่านดูสิ ท่านให้เกียรติข้าหน่อย เรามาปิดประตูคุยกันดีหรือไม่ จริงๆ แล้วเรื่องนี้จะว่าใหญ่ก็ใหญ่ เพราะมันก็เป็นเรื่องของชีวิตคน”
“แต่หากจะว่าเล็ก มันก็เล็กจริงๆ เพราะหวังเหล่าจิ่วน่ะ ไม่มีผู้ร้องทุกข์ให้อย่างภรรยาหรือลูกมิใช่หรือ? อีกอย่าง การตายของเขาอาจจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับร้านเม่าไช่ก็ได้ ท่านหมอก่วงก็เป็
