วันนี้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น เมื่อกลับมาถึงหมู่บ้านไหวซู่จึงต้องมีการประชุมครอบครัวที่บ้านของอวิ๋นเจียว ทุกคนในบ้านใหญ่ บ้านรอง และบ้านสามต่างมารวมตัวกันที่บ้านของอวิ๋นเจียวเพื่อปรึกษาหารือ
เนื่องจากเรื่องนี้ไม่มีหลักฐาน อีกทั้งยังมีอวิ๋นโส่วจงห้ามปราม เฉาโส่วเย่าจึงไม่ได้ไปถามหาเหตุผลกับผู้เฒ่าอวิ๋นที่บ้านหลังเก่า
ยิ่งไปกว่านั้น เจียงต้าไห่ก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ใครในตระกูลอวิ๋นรับรู้ แม้แต่อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ก็ยังไม่ทราบ ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นผู้เฒ่าอวิ๋นหรือเถาซื่อ จึงไม่มีใครรู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเจียงต้าไห่ แต่เรื่องนี้ก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ มีคนไปซื้อของในตำบลกลับมาเล่าให้ผู้เฒ่าอวิ๋นฟัง
เถาซื่อที่ซึมเซามาหลายวันบัดนี้ได้กลับมาหยิ่งผยองอีกครั้ง นางลูบฝ่ามือพลางหัวเราะ “นี่ไม่ใช่กรรมตามสนองหรอกหรือ? พวกลูกหลานอกตัญญูพวกนั้น ในที่สุดสวรรค์ก็มีตา ส่งคนมาจัดการพวกมันแล้ว!”
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ก็ซ้ำเติม “ใช่เจ้าค่ะ ตอนนั้นให้พวกมันเอาสูตรอาหารออกมา ก็หวงเสียยิ่งกว่าสมบัติล้ำค่า ไม่ยอมเอาออกมาเด็ดขาด ยัยเด็กอวิ๋นเจียวยังเอาสูตรอาหารมาหลอกท่านพ่อ จนท่านพ่อลงนามในหนังสือตัดขาดกับพี่สาม นี่ไม่ใช่กรรมตามสนองแล้วจะให้เรียกว่าอะไร?”
ทั้งสองคนนั่งตากแดดอยู่กลางลานบ้านพร้อมแทะเมล็ดแ