แต่หัวหน้าหวังจะยอมให้คนพวกนี้กินเข้าไปได้อย่างไร พวกอันธพาลที่ถูกหมอก่วงวินิจฉัยว่าไม่ถูกพิษ นั่นก็ย่อมไม่ถูกพิษเป็นแน่ แสดงว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรผิดพลาด
“บังอาจ! ข้าดูซิว่าใครกล้าแตะต้องหลักฐาน!”
เขาก้าวเท้าไปยืนขวางหน้าร้าน สายตาเหี้ยมเกรียมกวาดมองผู้คนรอบข้าง สร้างความหวาดหวั่นให้กับหลายคนได้ไม่น้อย
เจียงต้าไห่แสร้งทำเป็นกระโดดออกมาไกล่เกลี่ย “โธ่เอ๊ย หลานสาวข้า มีเงินก็ใช้แบบนี้ไม่ได้นะ อาเขยรู้ว่าพวกเจ้ารู้สึกน้อยใจ รู้ว่าเรื่องนี้ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่พวกเจ้าต้องเชื่อใจหัวหน้าหวัง เขาจะให้ความเป็นธรรมกับพวกเจ้าอย่างแน่นอน”
“น้ำปรุงรสและผักพวกนี้เป็นหลักฐาน หัวหน้าหวังจะนำกลับไปตรวจสอบ หลังจากนั้นจะต้องคืนความบริสุทธิ์ให้กับพวกเจ้าแน่”
อวิ๋นเจียวกลับเอ่ยถาม “ท่านเป็นอาเขยของข้าตั้งแต่เมื่อใด”
เฉาหลานเอ๋อร์ต่อว่า “เจ้าอย่ามาทำตัวเป็นคนดีหน่อยเลย หากบอกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้าต่อให้ตีข้าจนตายข้าก็ไม่เชื่อ! ไอ้สารเลวหน้าหนา เคยหลอกทำร้ายพี่สาวข้าเพราะจะเอาสูตรเม่าไช่ของพวกเรา”
“พอเจ้าไม่ได้อย่างที่หวัง ก็รีบหาคนมาหาเรื่อง หากไม่ใช่เจ้าที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ข้าเฉาหลานเอ๋อร์ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด เจียงต้าไห่ เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าหากเจ้ายังพูดอีก
