เจ้าคะ”
อวิ๋นฉี่เยว่พยักหน้า “อืม”
อวิ๋นเจียวเองก็มองออกว่าพวกชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นมีพิรุธ พวกเขาเข้ามาในร้านก็จ้องแต่ที่เตา ไม่เหมือนกับมากินอาหาร แต่เหมือนจะมาหาเรื่องมากกว่า
ในเมื่อตอนนี้เจียงต้าไห่ปรากฏตัวที่หลังกองขยะ คาดว่าพวกชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นคงเกี่ยวข้องกับเจียงต้าไห่อย่างแน่นอน
นี่คงจะเป็นคำอธิบายว่า ทำไมโม่จู๋ถึงต้องไปเฝ้าเตา แล้วยังตะโกนคำพูดแปลกๆ ใส่พี่ฉี่เสี่ยงกับคนอื่นๆ นี่คงเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของพวกนั้นเป็นแน่
ในใจของอวิ๋นเจียวเต็มไปด้วยคำถามมากมาย แต่ในเวลานี้ไม่อาจเอ่ยถามอวิ๋นฉี่เยว่ได้ ในเมื่อพี่ใหญ่ยังคงสงบนิ่งเช่นนี้ แสดงว่าในใจต้องมีแผนการรับมืออยู่แล้ว นางเพียงรอดู… รอดูว่าพวกมันจะเล่นละครอะไรออกมา
ตอนนี้โม่จู๋ก็เดินกลับมาแล้ว จ้าวซื่อเองยกชามเม่าไช่มาให้สองชาม “ฉี่เยว่ เจียวเอ๋อร์ พวกเจ้ากินอย่างสบายใจได้ สะอาดแน่นอน”
ดูเหมือนนางจะใส่ใจกับคำพูดของโม่จู๋เมื่อครู่ อวิ๋นเจียวและอวิ๋นฉี่เยว่ก็แค่ยิ้ม ไม่ได้เอ่ยอะไร
โชคดีที่จ้าวซื่อรีบกลับไปทำงานต่อ เพราะเม่าไช่ของพวกชายฉกรรจ์กลุ่มนั้นยังไม่ได้ยกมาขึ้นโต๊ะ แต่ตอนนี้เม่าไช่ของพวกเขาก็สุกแล้ว จ้าวซื่อกับอวิ๋นเหลียนเอ๋อร์รีบยกไปให้จนครบ
ลูกค้าบางคนต้องการจ่ายเงิน บางคนเพิ่งเข้ามาใหม่
