จะพุ่งออกจากศีรษะ ให้นางปรนนิบัติหรือ ฝันไปเถอะ!
“อาบอะไรนักหนา เขาก็ไม่ใช่ท่านผู้สูงศักดิ์อะไรสักหน่อย!”
ชุ่ยเหนียงกล่าว “สำหรับบ่าว นายท่านผู้เฒ่าก็เปรียบเสมือนฟ้า เป็นคนที่สูงส่งเจ้าค่ะ ยิ่งไปกว่านั้นก่อนที่บ่าวจะมาบ่าวได้ถามท่านหมอแล้ว ท่านหมอบอกว่าหากอยากให้ฟื้นฟูโดยเร็ว นายท่านผู้เฒ่าต้องแช่น้ำร้อนทุกวันจะช่วยให้เลือดลมไหลเวียนดีเจ้าค่ะ”
“ฮูหยินผู้เฒ่าขัดขวางไม่ให้นายท่านผู้เฒ่าอาบน้ำ หรือว่าไม่อยากให้นายท่านหายป่วยเร็วๆ เจ้าคะ?”
ผู้เฒ่าอวิ๋นได้ยินแต่น้ำเสียงอ่อนโยนและห่วงใยของชุ่ยเหนียงที่เอาใจใส่เขาทุกอย่าง ในใจก็เริ่มไม่พอใจเถาซื่อ
“ทำไม ข้าจะอาบน้ำเจ้าก็จะบังคับข้าหรือไง?หรือว่าเจ้าไม่อยากให้ข้าหายดี?”
เถาซื่อพูดไม่ออกจะให้นางพูดว่าอย่างไรเล่า บอกว่าไม่อยากให้ตาแก่คนนี้อาบน้ำหรือไง?
“อาบๆๆ ชุ่ยเหนียงไปต้มน้ำ!”
ทว่าชุ่ยเหนียงกลับพูดว่า “ท่านหมอบอกว่าก่อนแช่น้ำร้อนให้นวดคลายเส้นก่อนจะช่วยให้เลือดลมไหลเวียนได้ดียิ่งขึ้นได้ผลดีกว่าเดิมเจ้าค่ะ นายท่านบ่าวนวดให้ท่านก่อนนะเจ้าคะ ส่วนเรื่องต้มน้ำ…”
เรื่องนี้เกี่ยวกับสุขภาพของตัวเอง ผู้เฒ่าอวิ๋นจึงไม่ลังเลรีบพูดขึ้นทันที “งั้นให้หลิ่วจือไปต้มน้ำ!”
หลิ่วจือจึงต้องไปต้มน้ำที่ห้องครัว ผู้เฒ่าอวิ๋นถูกชุ่ยเหน
