่เขาก็ไม่มีหน้าจะออกไปข้างนอก อยากจะหาที่เงียบๆ หลบก็ไม่มี ในใจเขายังคงขุ่นเคืองเรื่องที่อวิ๋นโส่วเย่าตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูก คิดแล้วก็โทษอวิ๋นโส่วเย่า แต่คนที่เขาโทษมากที่สุดก็คืออวิ๋นโส่วจงกับอวิ๋นเจียว
หากไม่ใช่เพราะเจ้ารองชักจูง เจ้าสามจะยอมตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกเพียงเพราะเด็กสาวคนเดียวเชียวหรือ? เจ้ารองกับภรรยาเห็นลูกสาวคนนั้นเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ เจ้าสามก็เลยเลียนแบบบ้าง
ส่วนเด็กสาวคนนั้น… กล้าดียังไงมาหลอกเขา พอคิดถึงเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้น ผลสุดท้ายกลับเหมือนตักน้ำรดหัวตอ ยิ่งคิดหัวใจของผู้เฒ่าอวิ๋นก็ยิ่งเจ็บปวด
สูตรอาหารก็ไม่ได้มา อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ก็ไม่ได้แต่งกับเทียนเป่า แถมยังเสียลูกชายไปอีกคนหนึ่ง
“พี่สามกับพี่สะใภ้สามอยู่บ้านหรือไม่?”
จู่ๆ ก็มีเสียงสตรีดังขึ้นจากนอกบ้านนับตั้งแต่เรื่องอื้อฉาวที่ตระกูลอวิ๋นวางยาหลานสาวตัวเอง นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมาเยี่ยมเยียน เถาซื่อกับผู้เฒ่าอวิ๋นรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที รีบจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์รีบยิ้มต้อนรับออกไป “อ้อ อาสะใภ้เจ็ดนี่เอง! เชิญด้านในก่อนเจ้าค่ะ หลิ่วจือ รีบรินน้ำหวานให้ท่านยายเจ็ดของเจ้าเร็วเข้า”
ผู้มาเยือนเป็นญาติสายรองของตระกูลอวิ๋น เป็นภรรยาของน้องชายต่างมารดาของผู้เฒ่าอวิ๋น
