อยากเปิดร้านหม้อไฟสักสามแห่งก่อน”
เมื่อได้ยินดังนั้น อวิ๋นเจียวก็รู้สึกสนใจขึ้นมา “สามแห่งที่ไหนหรือเจ้าคะ?”
ฉู่อี้กล่าว “เมืองหลวง จิ่วเจียง และซีชวน เมืองหลวงไม่ต้องพูดถึง ขุนนางรวมตัวกันอยู่ที่นั่น ไม่ขาดแคลนเงินทอง ขาดแคลนแต่ของดีๆ”
“จิ่วเจียงตั้งอยู่ ณ จุดบรรจบของแม่น้ำสามสาย เป็นศูนย์กลางการขนส่งทางน้ำที่สำคัญของแคว้นต้าเยี่ย บนท่าเรือจิ่วเจียง ร้านรวงเปิดค้าขายทั้งวันทั้งคืน ริมแม่น้ำอากาศชื้น หม้อไฟมีรสเผ็ดร้อน ช่วยขับความชื้นออกจากร่างกายได้ดีที่สุด”
“ส่วนซีชวนนั้นมีภูเขาและสายน้ำล้อมรอบ ความชื้นค่อนข้างสูง อาหารอย่างหม้อไฟน่าจะได้รับความนิยมมาก”
ที่สำคัญคือสามแห่งนี้ แห่งหนึ่งเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการป้องกันและตั้งฐานที่มั่น อีกแห่งคือศูนย์กลางการขนส่งทางน้ำของแม่น้ำสามสาย อีกแห่งคือเมืองที่สำคัญที่สุดของแคว้นต้าเยี่ย
เมื่อฟางซื่อได้ยินคำว่า ‘ซีชวน’ ก็นึกสนใจขึ้นมา อวิ๋นฉี่เยว่เองก็มองฉู่อี้ด้วยสายตาครุ่นคิด
ส่วนอวิ๋นเจียว เมื่อได้ยินคำว่า ‘ซีชวน’ ก็ทำให้นึกถึงมณฑลเสฉวนในยุคปัจจุบัน ฉงชิ่งและเสฉวนเป็นสวรรค์ของหม้อไฟโดยแท้
อวิ๋นเจียวกล่าว “ความคิดนี้ดีมาก หากท่านอยากเปิดก็เปิดเลยเจ้าค่ะ”
ฉู่อี้ยิ้ม “ข้าไม่มีสูตรหม้อไฟ อยากเปิดก็เปิดไม่ได้อยู่ดี”
อวิ๋นเจียวมองเขาแวบหนึ่ง เกิด
