ชุมครอบครัวตามปกติ หลังจากอวิ๋นโส่วจงกลับมา ฟางซื่อก็เล่าความคิดของฉู่อี้ให้เขาฟังคร่าวๆ ตอนนี้ทุกคนนั่งล้อมวงกันอยู่อวิ๋นโส่วจงจึงถามขึ้นว่า “ฉี่เยว่ เจ้าคุยกับเซ่าชิงว่าอย่างไรบ้าง”
อวิ๋นฉี่เยว่กล่าว “เรื่องร้านหม้อไฟตกลงกันได้แล้ว เขาจัดการเรื่องคน เราจัดการเรื่องสูตร ไม่ว่าจะเป็นเขาหรือพวกเรา ต่างก็อยู่เบื้องหลัง ไม่เกี่ยวข้องกับร้านหม้อไฟโดยตรง เพียงรอรับส่วนแบ่งปลายปี ส่วนแบ่งของร้านหม้อไฟพวกเรารับสามส่วนครึ่ง ส่วนเรื่องอื่นๆ ไม่ต้องสนใจ เพียงแต่ร้านหม้อไฟที่ซีชวน ข้าตัดสินใจว่าทางบ้านเราจะเปิดเองขอรับ”
อวิ๋นโส่วจงและฟางซื่อต่างก็รู้สึกว่าวิธีนี้ดี แต่คนที่จะไปเปิดร้านกลายเป็นปัญหาขึ้นมาทันที
ฟางซื่อกล่าวด้วยความกังวล “แต่ตอนนี้พวกเราไม่มีคนไปซีชวน ยิ่งไปกว่านั้นซีชวนยังอยู่ห่างไกล ทั้งยังไม่ยอมอยู่ใต้อาณัติราชสำนักมาตลอด ที่นั่นมีชนเผ่าอยู่มาก”
อวิ๋นฉี่เยว่กล่าว “ท่านแม่ พวกเราไม่ต้องรีบร้อน หลังสอบซิ่วไฉข้าอยากไปดูซีชวนเสียหน่อย หากจะเปิดร้านจริงๆ ค่อยว่ากันหลังจากลูกสอบจวี่เหรินแล้ว ส่วนเรื่องคน ตอนนี้ก็มองหาเตรียมไว้ก่อน ข้าคิดว่าถังสุ่ยคนนั้นไม่เลว ลองหาเวลาไปถามความเห็นของเขาดูว่าเขาเต็มใจไปซีชวนกับข้าหรือไม่”
ฝีมือของถังสุ่ยไม่เลว อวิ๋นโส่วจงเคยเห็นมาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เข