ได้”
ฉิงยี่หยวนฟังอยู่เงียบ ๆ นางกัดฟันแน่นแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา
จู่ ๆ ตัวของนางก็นิ่งไป นางหยุดอยู่กับที่และมองไปด้านหน้า
แผ่นประกาศจับของเจี้ยนเฉินแปะเอาไว้ด้านหน้านั้นดูโดดเด่น มีหลายคนหยุดดูป้ายประกาศนั้นพร้อมกับชี้ไปที่รูปของเจี้ยนเฉินและพูดคุยกัน
“เป็นเจี้ยนเฉินจริง ๆ ! ” ใจของฉิงยี่หยวนเต้นรัวเมื่อเห็นใบหน้าและชื่อที่คุ้นเคย
โลกเซียนนั้นกว้างใหญ่ ดังนั้นนางจึงไม่คิดว่านางจะได้ยินเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินเร็วแบบนี้ แม้ว่ามันจะมีป้ายประกาศจับ แต่มันก็ทำให้ฉิงยี่หยวนรู้ว่าเจี้ยนเฉินยังมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่แค่ยังมีชีวิตอยู่แต่เขาถึงกับสร้างปัญหาใหญ่ได้ถึงเพียงนี้
“ข้าไม่คิดว่าเขาจะกลายเป็นราชาเทพแล้ว แต่สุดยอดราชาเทพสุดก็ยังต้องตายเพราะเขา” ความรู้สึกของฉิงยี่หยวนนั้นซับซ้อนตอนที่เห็นป้ายหประกาศจับเจี้ยนเฉิน ซึ่งเพียงพอทำให้นางอิจฉา
นางเหมือนจะเห็นเด็กน้อยที่ต้องล้มลงไปกองจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวของนางกับการแย่งเศษแผนที่ของแผ่นดินทั้งแปด
ตอนนั้นความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินไม่อาจจะทำให้นางสนใจได้ เขาต่ำต้อย
แต่ตอนนี้เขากลับเป็นราชาเทพที่แข็งแกร่งในสายตาของนาง ส่วนนางอยู่แค่ขอบเขตดั้งเดิม
ฉิ
