่เคยหาเรื่องใคร เป็นคนอ่อนโยน ขยันขันแข็ง ทุ่มเททำงานอย่างเงียบๆ มาตลอด”
“เถาซื่อกลับใส่ร้ายป้ายสีนางว่ายั่วยวนเจียงเทียนเป่า ชาวบ้านต่างก็รู้ดี ใครจะไปเชื่อ? ใครๆ ก็ไม่ใช่คนโง่ ยิ่งไปกว่านั้นเจียงเทียนเป่าเป็นคนเช่นไร ใครบ้างไม่รู้? ตำบลไป๋อวิ๋นก็ไม่ได้ใหญ่โต มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ลมพัดครั้งเดียวชาวบ้านก็รู้กันหมดแล้ว!”
กล่าวจบอวิ๋นเจียหรงก็มองผู้เฒ่าอวิ๋นที่ดูราวกับจะล้มลงได้ทุกเมื่อ แล้วเอ่ยแทงใจดำอีกว่า “เจ้าสาม เจ้าอายุหกสิบแล้วนะ ดินจะฝังถึงคออยู่รอมร่อ ทำความดีสะสมบุญกุศลบ้างเถิด มิเช่นนั้นตายไปแล้วจะเอาหน้าไปพบกับบรรพบุรุษได้อย่างไร!”
ในตระกูลอวิ๋น แม้จะเคยมีคนที่ยากจนถึงขั้นต้องขายลูกหลานเพื่อประทังชีวิต แต่ก็ไม่มีใครใช้วิธีต่ำช้าเช่นเถาซื่อ ที่ทำลายชื่อเสียงของหลานสาวตัวเองเช่นนี้ ที่สำคัญคือ บ้านของอวิ๋นเจียชางก็มั่งคั่ง มีบ้าน มีที่นา มีเงินทอง… ไม่คิดจะใช้ชีวิตดีๆ กลับทำเรื่องเลวร้ายไม่เลิกรา
อวิ๋นเจียหรงสะบัดแขนเสื้อแล้วเดินจากไป ผู้เฒ่าอวิ๋นรู้สึกเหมือนร่างกายถูกสูบพลังงานจนหมดสิ้น ทรุดตัวลงนั่งพิงกำแพงก่อนจะไถลลงไปกองกับพื้น เขาทำผิดหรือ? เขาก็ทำเพื่อครอบครัวมิใช่หรือ? ทำไม… ทำไมถึงไม่มีใครเข้าใจเขาบ้าง?
ผู้เฒ่าอวิ๋นไม่รู้ว่าตัวเองกลับม
