หลังจากลงนามในหนังสือตัดขาดความสัมพันธ์แล้ว ผู้เฒ่าอวิ๋นก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป แต่ถึงกระนั้น เขาก็ไม่ลืมเรื่องสูตรอาหาร
ใช่น่ะสิ จะลืมได้อย่างไร หากไม่ใช่เพราะสูตรอาหารนี้ เรื่องในบ้านคงไม่วุ่นวายถึงเพียงนี้ ในเมื่อขายขี้หน้าจนหมดสิ้นแล้ว ตอนนี้ก็ไม่ต้องห่วงหน้าตาอีกแล้ว
อวิ๋นเจียวยิ้มพลางถามผู้เฒ่าอวิ๋น “ท่านปู่ สูตรอาหารอะไรหรือเจ้าคะ?”
ผู้เฒ่าอวิ๋นได้ยินดังนั้นก็โกรธจนแทบระเบิด “ก็สูตรเม่าไช่ไงเล่า เจ้าพูดต่อหน้าคนมากมายว่า ขอแค่ตัดขาดความสัมพันธ์ ก็จะมอบสูตรอาหารให้!”
อวิ๋นเจียวเอ่ย “ก่อนหน้านี้ข้าอยากใช้สูตรอาหารมาแลกจริง แต่มิใช่ว่าถามพวกท่านหลายครั้งแล้ว แต่พวกท่านก็ไม่ได้รับปากหรือเจ้าคะ?”
ผู้เฒ่าอวิ๋นกับเจียงต้าไห่ได้ยินดังนั้นก็โกรธจนแทบล้มทั้งยืน อะไรคือพวกเขาไม่รับปาก พวกเขาจะไม่รับปากได้อย่างไร
“เจ้ารอง เจ้าไม่คิดจะสั่งสอนลูกสาวเจ้าหน่อยหรือ? เหตุใดนางถึงเป็นเช่นนี้ พูดแล้วว่าจะให้ ตอนนี้กลับไม่ให้?”
อวิ๋นโส่วจงเอ่ย “ท่านพ่อ ข้าเพียงได้ยินเจียวเอ๋อร์ถามว่า หากอยากได้สูตรอาหารทำไมไม่ใช้การตัดญาติมาแลก ไม่ได้ยินเจียวเอ๋อร์บอกว่าจะมอบสูตรอาหารให้พวกท่าน”
ฉี่ชิ่ง ฉี่เสียง และคนอื่นๆ ก็พูดขึ้นว่า “ใช่ขอรับ พวกข้าก็ไม่ได้ยินเจียวเอ๋อร์บอกว่าจะมอบสูตรอาหารใ
