ห้พวกท่าน!”
ชาวบ้านที่มามุงดูต่างก็เห็นด้วย “ใช่แล้ว เด็กคนนั้นไม่ได้บอกว่าจะให้สูตรอาหารสักหน่อย!”
“ข้าจำได้แม่นเลย นางไม่ได้พูดจริงๆ!”
“โธ่เอ๊ย นี่มันฟังผิดไปเองนี่นา วุ่นวายอยู่ตั้งนาน สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลย”
“นั่นน่ะสิ นี่แหละที่เรียกว่าฟ้ามีตา!”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นรอบทิศ ผู้เฒ่าอวิ๋นรู้สึกเวียนหัวจนแทบยืนไม่อยู่ เด็กอวิ๋นเจียวคนนี้ต้องจงใจแกล้งเขาเป็นแน่
หลายครั้งที่นางเสนอว่าหากยอมตัดญาติก็จะมอบสูตรอาหารให้ แต่นางกลับไม่เคยพูดว่าหลังจากตัดญาติแล้วจะมอบสูตรอาหารให้เขา
นางจงใจขุดหลุมพรางให้เขากระโดดลงไป! แต่น่าเจ็บใจที่เขาไม่มีทางจัดการนางได้
เจียงต้าไห่ตกตะลึง ไม่ได้การแล้ว เงินมัดจำที่เขาได้รับมาก็ใช้ไปกว่าครึ่งแล้ว หากไม่มีสูตรอาหาร เขาจะเอาเงินที่ไหนไปคืนเล่า
ยิ่งไปกว่านั้น เงินมัดจำยังน้อย แต่เงินก้อนใหญ่ตั้งหนึ่งพันตำลึงเงินเชียวนะ ใกล้จะได้มาแล้วแท้ๆ คราวนี้… ที่สำคัญ เจ้าของภัตตาคารฝูอวิ้นก็ไม่ใช่คนใจดีอะไร!
เมื่อเรื่องการตัดญาติเสร็จสิ้น ก็ไม่มีใครอยากอยู่ที่บ้านหลังเก่าอีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นฟางซื่อหรืออวิ๋นเจียว ต่างก็ไม่คาดคิดว่าจะสามารถตัดขาดจากบ้านหลังนี้ได้โดยไม่ต้องเสียเงินแม้แต่อีแปะเดียวเช่นนี้
ทั้งบ้านใหญ่ บ้านสาม และครอบคร
