ินดังนั้นจึงตรงเข้าไปตบหน้าอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ฉาดใหญ่
ตบเสร็จร่างของเฉาซื่อก็สั่นเทา ทุกคนต่างตกตะลึงกับการกระทำของเฉาซื่อ เพราะปกติเฉาซื่อเป็นคนอ่อนโยนคล้ายจ้าวซื่อ
“เจ้ากล้าตบข้าหรือ!”
“เจ้ากล้าตบเจวียนเอ๋อร์หรือ!”
พอตั้งสติได้อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์กับเถาซื่อก็กรีดร้องแล้วพุ่งเข้าหาเฉาซื่อ ก่อนมาอวิ๋นเจียวได้สั่งให้โม่จู๋กับโม่ซ่านคอยปกป้องเฉาซื่อกับอวิ๋นโส่วเย่า ตอนที่อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์กับเถาซื่อขยับตัว โม่ซ่านก็ขยับตัวตาม
เถาซื่อกับอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ยังไม่ทันได้แตะตัวเฉาซื่อ ก็ถูกโม่ซ่านคว้าแขนคนละข้างแล้วเหวี่ยงออกไป ทำเอาผู้เฒ่าอวิ๋น เจียงต้าไห่ หรือแม้แต่ชาวบ้านที่ยืนมุงดูต่างก็ตาค้าง
เด็กสาวคนนี้เป็นบ่าวรับใช้ที่ติดตามอวิ๋นเจียวมากระมัง อายุแค่สิบสามสิบสี่ปี เหตุใดถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ คว้าผู้ใหญ่ได้ทีละสองคน แถมยังเหวี่ยงออกไปได้อีก?
ผู้เฒ่าอวิ๋นโกรธจนตัวสั่น “นี่มันเกินไปแล้ว อวิ๋นเจียว เจ้ากล้าสั่งให้บ่าวรับใช้มาทำร้ายย่าแท้ๆ กับอาหญิงของเจ้าหรือ! เด็กอกตัญญู ข้าจะสั่งสอนเจ้า เจ้าก็จะให้มันมาทำร้ายข้าด้วยหรือ?
เถาซื่อกับอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ได้ทีก็ร้องโอดโอย “โอ๊ย… ฆ่าคนแล้ว! หลานสาวตบตีย่า จะฆ่าคนแล้ว อกตัญญู เด็กอกตัญญู!”
โม่ซ่านไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว ก้าวออกมาเอ่ย “คุณหนูข
