น ผู้เฒ่าอวิ๋นและคนอื่นๆ ได้ยินก็หน้าซีดเผือด รีบลงจากเตียงอุ่นแล้วเดินออกไปทันที
“เข้าใจผิดแล้วๆ ทุกอย่างเป็นการเข้าใจผิด ต้าไห่ รีบเอาเงินไปให้หมอเร็วเข้า”
เจียงต้าไห่รีบเอ่ยขึ้น “เป็นการเข้าใจผิดจริงๆ ภรรยาข้าแค่อยากจะถามว่าเหตุใดยาถึงแพงขนาดนี้ ต้องใช้เงินถึงสองตำลึง” ที่จริงเขาตั้งใจพูดให้ทุกคนฟังว่าไม่ใช่ว่าเขาไม่จ่าย แต่เป็นเพราะหมอโก่งราคาต่างหาก
แต่ครั้งนี้หมอยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ชาวบ้านที่มามุงดูเหตุการณ์ก็พูดขึ้น
“เรื่องยารักษาโรคยากที่จะอธิบาย มีทั้งราคาถูกและราคาแพง คุณชายรองของตระกูลอวิ๋นยังใช้ยาราคาถึงยี่สิบห้าตำลึงต่อหนึ่งเม็ดเลย”
“นั่นน่ะสิ ตอนแรกก็บอกเองว่าไม่ต้องห่วงเรื่องค่ารักษา ขอแค่ใช้ยาดีที่สุด แต่พอคนเขาใช้ยาดีๆ ให้แล้วก็มาบ่นว่าแพง”
“บ้านอวิ๋นโส่วเย่าถูกพวกเขารังแกจนน่าสงสาร เด็กสาวแสนดีต้องโดนบังคับจนต้องกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย พวกเขาช่างไร้จิตสำนึกโดยแท้”
“หน้าไม่อายจริงๆ แค่ค่ายาสองตำลึงยังจะเบี้ยวอีก”
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ในหมู่บ้านเล็กๆ เงินสองตำลึงถือเป็นเงินจำนวนมาก เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายของครอบครัวหนึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือน แต่สองวันก่อนพวกเขาเพิ่งได้เห็นยาล้ำค่าที่ราคาแพงกว่านี้!
เทียบกับยาล้ำค่าที่ราคายี่สิบห้าตำลึงต่อหนึ่งเม็ดแล้ว ยา
