ารย์ชูด้านหลังปราณกระบี่นั้นด้วย
ปรมาจารย์ชูยังคงใจเย็น เขามั่นใจอย่างมากราวกับว่าไม่มีใครเอาชนะเขาได้ เขาโบกพัดเบา ๆ และสร้างสายลมอันรุนแรงพัดเข้าใส่ปราณกระบี่ในทันที
เมื่อปราณกระบี่สลายไป เจี้ยนเฉินก็ได้ปรากฏตัวออกมาพร้อมกับกระบี่ของเขา พลังของเขาหมุนวนแผ่เจตจำนงในการต่อสู้อันน่าตกใจออกมา เขาแทงมันออกไปด้วยพลังทั้งหมดที่เขามี
สีหน้าของปรมาจารย์ชูไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันรวดเร็วที่แฝงไปด้วยพลังอันน่าตกใจของเจี้ยนเฉิน เขาแค่ยื่นพัดไปตรงหน้าและกันการโจมตีนี้เอาไว้
การต่อสู้ของเจี้ยนเฉินและปรมาจารย์ชูดุเดือดอย่างมาก ทั้งสองคนเข้าปะทะกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า คลื่นพลังงานที่แผ่ออกมานั้นน่ากลัวจนราชาเทพโดยรอบต้องตัวสั่นด้วยความแปลกใจ
นี่เพราะปรมาจารย์ชูได้ใช้วัตถุเทพและขึ้นเป็นราชาเทพช่วงปลายมานานแล้ว และเจี้ยนเฉินที่ใช้วัตถุเซียนขั้นสูงสุดอีกทั้งยังเป็นแค่ราชาเทพช่วงต้นแต่กลับมีพลังอันน่ากลัว มันทำให้ราชาเทพหลายคนรู้สึกกลัวขึ้นมา ราชาเทพรอบ ๆ มารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ราชาเทพช่วงต้นและช่วงกลางหลายคนไม่อาจจะทนคลื่นพลังที่แผ่ออกมาจากการต่อสู้ได้
ในแต่ละครั้ง พัดวายุนิลหายนะของปรมาจารย์ชูจะสร้างสายลมอันน่ากลัวขึ้นมาในทุกครั้งที่เขาโบกพัด ลมนั้นทรงพลังจนแม้แต่ราชาเทพช่วงปลายหลายคนไม่กล้าที่จะรับแรงปะทะของมัน
ตูม ตูม ตูม ….
เสียงระเบิดบนท้องฟ้าดังก้องขึ้นอย
