ดิ์สิทธิ์เนปจูนเอาไว้หรือไม่ก็พลังของพระราชวังน่าจะขัดขวางไม่ให้นางเข้าไป เพราะมันจะไร้พลังทันทีที่นางเข้าไปด้านใน” คังหยิงที่ยืนอยู่ข้างโม่เฉิง มองไปยังเสี่ยวม่านด้วยความสนใจ ก่อนจะมองไปยังหอคอย เขาเหมือนครุ่นคิดบางอย่างอยู่
“พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเป็นวัตถุเทพขั้นสูง แม้ว่าจะไม่ได้มีจิตวิญญาณวัตถุแต่มันก็ยังแข็งแกร่งอย่างมาก หอคอยนี้อยู่ระดับอะไรกันที่แม้แต่พลังของพระราชวังก็ยังเข้าไปไม่ได้ ? ” โม่เฉิงแปลกใจ
“หอคอยนี้เป็นวัตถุเทพเป็นอย่างน้อยเพราะมีแค่วัตถุเทพเท่านั้นที่ตัดพลังของพระราชวังได้” คังหยิงพูดขึ้น ในอีกด้าน เจี้ยนเฉินเห็นว่าเสี่ยวม่านไม่อาจจะเข้าไปในหอคอยอนัตตาได้ก็สายตาเปลี่ยนไปทันที เขาแค่นเสียงเย็นชาออกมาและทำการควบคุมพลังที่เป็นของหอคอยอนัตตา
ตอนนี้เจี้ยนเฉินขัดเกลาไปได้ถึงชั้นห้าของหอคอยอนัตตาแล้ว เขามีพลังในการควบคุมมันแบบพื้นฐานได้ซึ่งรวมไปถึงพลังเศษเสี้ยวหนึ่งของหอคอยด้วย
แม้ว่าพลังเศษเสี้ยวหนึ่งจะอ่อนแอและไม่ได้มีผลที่ทำให้ศัตรูตะลึงได้ แต่มันก็มีประโยชน์ในบางสถานการณ์ ภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน พลังของมันได้แผ่อออกมาจนทำให้หอคอยส่องแสงสีทองจาง ๆ ออกมา ไม่ว่าแสงนั้นจะไปที่ใด มันก็เหมือนกลายเป็นโลกของหอคอยเอง มันราวกับเป็นมิติของตัวมันเอง
เมื่อแสงสีทองห่อหุ้มตัวเสี่ยวม่านเอาไว้ พลังลึกลับรอบตัวนางก็ถูกตัดขาด เมื่อไม่มีพลังคอยขวางกั้น เสี่ยวม่านก็ข้ามเข้า