วรรค์ของเฉินหลงคอยตัดแหล่งพลังงานไป แต่ก็ใช้เวลาทั้งวันกว่าจะผลาญพลังงานของค่ายกลได้หมด
แคร่ก !
เกิดเสียงดังขึ้นตอนที่ค่ายกลพังลง ดอกไม้แห่งวิถีที่ถูกปกป้องอยู่ภายในตอนนี้ได้เผยตัวตนออกมาตรงหน้าพวกเขา
เจี้ยนเฉินเริ่มหายใจติดขัด เขามองไปที่ดอกไม้แห่งวิถีด้วยความต้องการที่พรั่งพรูออกมาในใจ เขาจำได้ว่าเฮายู่เคยมีเรื่องบาดหมางกับองค์ชายเก้าของจักรวรรดิตะวันโลหิตเพราะดอกไม้แห่งวิถีเพียงดอกเดียวที่ภูเขาหยินเจ็ดทลาย
“ว่ากันว่าดอกไม้แห่งวิถีสามารถเพิ่มโอกาสในการทะลวงผ่านของราชาเทพไปยังขั้นอสงไขยได้ มันมีค่าอย่างมากในโลกเซียน” เสี่ยวเจิ้งมองไปยังดอกไม้แห่งวิถีด้วยสายตาตื่นเต้น
เจี้ยนเฉินหยิบเอากล่องหยอกออกมาและเก็บดอกไม้ใส่ลงไปก่อนจะพูดขึ้นว่า “มันยังมีดอกไม้อีกหลายดอกในสวน มันมีกว่าหลายสิบดอก ขุดมันออกมาแล้วค่อยไปแบ่งกัน “
ไม่มีใครคัดค้านเรื่องนี้ ปรมาจารย์เฉินหลงทำการร่ายค่ายกลปิดกั้นสวรรค์รอบดอกไม้แห่งวิถีดอกที่สองทันที
ในเสี้ยวพริบตา ทั้งสี่ก็อยู่ในสวนแห่งนี้กว่าครึ่งเดือนและขุดเอาดอกไม้แห่งวิถีทั้งหมดมาได้ มันเหลือแค่รากที่จะเติบโตขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่ทิ้งไว้สักพัก
พวกเขาไม่ได้หยุด หลังจากที่ขุดเอาดอกไม้แห่งวิถีมาได้ พวกเขาก็เก็บกวาดสมบัติสวรรค์อย่างอื่นกันต่อ มันมีสมบัติสวรรค์ระดับเทพอยู่มากมายในสวนนี้และมันมีหลายประเภทด้วย ส่วนมากแล้วพวกเขาไม่รู้จักมัน แม้แต่คนที่มีความรู้อย่าง