งสุดในภูเขาแห่งนี้ได้ ทั้งภูเขานี้เป็นอาณาเขตของข้า” เฉินหลงไม่ได้ปิดบังอะไรเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินหรี่ตาลงด้วยความตะลึงและยากจะสงบสติอารมณ์ไว้ได้
หลังจากนั้นสักพักเขาก็ถอนหายใจออกมาและสงบสติอารมณ์ตัวเอง เขามองไปที่เศษกล้วยไม้ เขารู้แล้ว่ามันถูกทำลายโดยค่ายกลของจอมปราชญ์สูงสุดภายใต้การควบคุมของเฉินหลง
ทันใดนั้นตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลง ในพริบตาเขาก็โผล่มาข้าง ๆ เศษกล้วยไม้และพบเมล็ดขนาดเท่ากับนิ้วโป้งภายในรากที่แตกออก มันส่องประกายด้วยแสงที่พร่ามัว พลังชีวิตที่แข็งแกร่งซ่อนอยู่ภายในเมล็ด พลังของมันโดดเด่นอย่างมาก
“ หืม ? นายท่าน นี่มันกล้วยไม้กลืนกินอมตะ” ตอนนั้นเสียงของจิตวิญญาณกระบี่ก็ดังขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน อีกครั้ง มันนานแล้วตั้งแต่ที่พวกเขาพูดคุยกัน
“กล้วยไม้กลืนกินนี้มาจากโลกอมตะและเติบโตแค่ในโลกอมตะ กล้วยไม้นี้เติบโตด้วยการกินร่างชีวิต ทำให้มันเติบโตขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว มันเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษและแม้แต่ในโลกอมตะก็ยังหายาก มีหลายนิกายใหญ่และองค์กรใหญ่ที่ปลูกกล้วยไม้กลืนกินนี้เอาไว้เป็นภูติคุ้มกันองค์กร” จิตวิญญาณกระบี่พูดขึ้น
“แม้ว่าโลกเซียนและโลกอมตะจะอยู่คนละฝั่งกัน แต่บางคนก็ยังข้ามมายังอีกโลก กล้วยไม้กลืนกินนี้มาจากโลกอมตะ ไม่ต้องสงสัยในเรื่องนี้เลย มันแค่ว่าในโลกเซียนนั้นมีหลายคนที่ไม่รู้จักมันและพวกเขาไม่รู้ค่าที่แท้จริงของมัน ไม่งั้นแล้วมันคงไม่ถูกมองข้ามเช่นนี้”
“แ
