“แต่ว่า ถ้าเปลี่ยนเป็นฉีดยา จะส่งผลต่อบาดแผลของเขาไหมคะ ฉันหมายถึง หากไม่มีการเสริมด้วยน้ำเกลือ…” อวิ๋นเจียวยังอดกังวลเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของอวิ๋นฉี่ซานไม่ได้ ระหว่างความลับกับอาการบาดเจ็บของพี่รอง ความรู้สึกของนางอยู่เหนือเหตุผลไปแล้ว สุดท้ายนางก็เลือกอย่างหลัง
หมอ “หมอตรวจดูอาการโดยรวมของเขาแล้ว พบว่าฟื้นตัวได้ดี ยาปฏิชีวนะออกฤทธิ์เห็นผลชัดเจน การฉีดยาปฏิชีวนะร่วมกับการรับประทานยาต่อเนื่องไม่น่ามีปัญหา”
อวิ๋นเจียวจึงค่อยวางใจ นอกจากยารักษาแล้ว หมอยังจัดยาฟื้นฟูร่างกายให้เขาอีกจำนวนหนึ่งตามคำขอของนาง
อวิ๋นเจียวรีบซื้อขวดกระเบื้องเคลือบใบเล็กจำนวนมาก จากนั้นแกะบรรจุภัณฑ์ของยาออกแล้วบรรจุลงในขวดใบเล็กๆ แยกไว้ต่างกัน เช่นนี้เวลาอวิ๋นฉี่ซานกินยาจะได้สะดวก
จากนั้นจึงฆ่าเชื้ออุปกรณ์การแพทย์ทั้งหมดแล้วเก็บเข้าไปในพื้นที่เก็บของในเถาเป่า และทิ้งขยะทางการแพทย์ทั้งหมดลงในถังขยะรีไซเคิลของเถาเป่า นางไม่ลืมที่จะถอดสายสวนปัสสาวะให้อวิ๋นฉี่ซาน
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ตรวจดูอีกครั้งว่าไม่มีอะไรตกหล่นแล้ว อวิ๋นเจียวก็เปิดประตูออก ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาในห้องทันที นั่นก็คือหมอต้วน
“ช่างเหลวไหลสิ้นดี หากการสวดภาวนาได้ผล ไยต้องให้หมอรักษาด้วยเล่า… สวรรค์ ตัวไม่ร้อนแล้ว! ไข้ลดแล้ว!”
