“ท่านโหว ท่านปล่อยให้พวกเขาทำเรื่องไร้สาระเช่นนี้ไม่ได้นะขอรับ!”
เห็นอวิ๋นโส่วจงและภรรยาไม่สนใจ หมอต้วนก็โกรธจนตัวสั่น สองคนนี้ช่างพึ่งพาไม่ได้เสียจริง!
บุตรชายป่วยอาการหนักเช่นนี้ไม่ยอมให้หมอดูแล กลับให้เด็กสาวตัวเล็กๆ ไปอธิษฐานขอพรอีก ด้วยจรรยาบรรณของหมอ เขาจึงได้แต่ไปร้องขอให้ฉู่อี้ช่วยพูด
ทว่าฉู่อี้กลับกล่าวว่า “ท่านหมอต้วนก็เหน็ดเหนื่อยมานานหลายวันแล้ว พอดีเลย ท่านไปพักผ่อนก่อนเถิด”
ท่านหมอต้วน: … เขายังจะพูดอะไรได้อีก? แต่เอาเถิด ไร้คำสั่งจากท่านโหว เขาก็ไม่อาจจากไปได้ จึงสะบัดแขนเสื้อ เดินไปพักผ่อนที่ห้องข้างๆ
ส่วนอวิ๋นเจียวในตอนนี้ นางรู้สึกโชคดีอย่างยิ่งที่ตอนทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลศัลยกรรมตกแต่งความงามในชาติที่แล้ว เวลาว่างไม่ได้เอาแต่เที่ยวเล่น หรือสนใจเรื่องความรัก แต่กลับคอยติดตามหมอและหัวหน้าพยาบาล จนได้เรียนรู้ความรู้ด้านศัลยกรรมมาไม่น้อย
อย่างน้อยในด้านการพยาบาล นางก็ขาดเพียงใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเท่านั้น การฉีดยา ให้น้ำเกลือ ฆ่าเชื้ออะไรพวกนี้ นางทำได้หมด
อวิ๋นเจียวเริ่มจากการโยนทองคำและเงินทั้งหมดที่มีเข้าไปในเถาเป่า แปลงเป็นเงินหยวนแล้วโอนเข้าบัญชีอาลีเพย์ จากนั้นจึงเข้าไปที่ร้านขายยาออนไลน์ ติดต่อหมอศัลยกรรมที่เปิดให้คำปรึกษาออนไลน์ แล้วรายงา
