ร้ายที่กำลังอ้ากว้าง
เนื้อหนังที่แหวะออกเผยผิวหนังสีแดงสด มีหนองเล็กน้อย คิดว่าคงเป็นหนองที่เพิ่งก่อตัวขึ้นหลังจากที่ท่านหมอทำแผลไปแล้ว อวิ๋นเจียวค่อยๆ ทำความสะอาดบาดแผลให้กับอวิ๋นฉี่ซานอย่างระมัดระวัง พร้อมกับตั้งใจฟังคำแนะนำของหมอ
“โชคดีที่แผลไม่ลึก ไม่อย่างนั้นหากโดนเส้นประสาทคงส่งผลต่อการเดินในอนาคตอย่างแน่นอน มีดที่ใช้ทำร้ายเขาน่าจะทื่อมาก แถมยังสกปรกด้วย คนไข้เลยติดเชื้อรุนแรงขนาดนี้ บาดแผลของเขาต้องเย็บ อุปกรณ์ผ่าตัดหมอเตรียมให้แล้ว ต่อไปคุณทำตามที่หมอบอก ไม่ต้องตระหนก”
อวิ๋นเจียว “ค่ะ ขอบคุณคุณหมอ”
บางทีเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียด หมอจึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณดูชำนาญมาก เป็นพยาบาลเหรอคะ?”
อวิ๋นเจียว “ฉันไม่มีใบประกอบวิชาชีพ แต่เคยเรียนมาบ้างค่ะ”
ตอนนี้อุปกรณ์ผ่าตัดที่อวิ๋นเจียวสั่งซื้อก็มาส่งถึงมือแล้ว นางรู้สึกประหม่าอย่างมากแต่ก็ยังคงทำตามคำแนะนำของหมออย่างเคร่งครัด ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าเชื้อ ร้อยไหม เย็บแผล…
แผลหนึ่งยาวประมาณเก้าเซนติเมตร อีกแผลหนึ่งยาวประมาณสิบห้าเซนติเมตร การเย็บแผลสองแผลนี้ราวกับใช้แรงทั้งหมดที่มีในชีวิตของอวิ๋นเจียว
หลังจากเย็บแผลเสร็จก็ถึงขั้นตอนการทายา พันแผล ใส่สายสวนปัสสาวะ… หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเหงื่อของอวิ๋นเจียวก็ท่วมตัว ราวกับเพิ่งขึ้นมาจ
