เรื่องนี้ตาแก่ไม่ต้องยุ่งแล้ว ข้ามีวิธี เจ้าสามไม่มีทางปฏิเสธได้หรอก”
ผู้เฒ่าอวิ๋นไม่พูดอะไรต่อ อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์และสามี รวมถึงเจียงเทียนเป่าต่างรีบกล่าวขอบคุณ จากนั้นทุกคนก็ย้ายไปอยู่ที่ห้องเดิมที่อวิ๋นโส่วจงเคยอยู่
อวิ๋นโส่วหลี่เป็นคนที่ไม่ชอบยุ่งเรื่องในบ้านที่สุด ตอนงานเลี้ยงที่เกิดเรื่องขึ้น เขาก็อาศัยข้ออ้างว่าต้องทบทวนตำราแล้วกลับไปที่สำนักศึกษาเอกชนในตำบลแล้ว
เนื่องจากอาการบาดเจ็บของอวิ๋นฉี่ซานค่อนข้างรุนแรง คนของบ้านอวิ๋นโส่วกวงและอวิ๋นโส่วเย่าจึงไปเฝ้าไข้ที่บ้านอวิ๋นโส่วจงกันหมด
ส่วนคนที่ควรดูแลไร่นาก็ดูแลไร่นา คนที่ควรดูแลการก่อสร้างบ้านก็ดูแลการก่อสร้างบ้าน สองพี่น้องฉี่เสียงก็ไม่ได้ออกไปขายของ ทั้งสองคนผลัดกันมาเฝ้าไข้ที่บ้านอวิ๋นโส่วจง คอยรับใช้เป็นธุระต่างๆ
ส่วนอวิ๋นเจียวนั้น นางพยายามข่มตาหลับบนรถม้า เมื่อนอนไม่หลับนางก็หลับตาพักสายตา เพราะกลัวว่าหากอวิ๋นฉี่ซานอาการทรุดหนักต้องการความช่วยเหลือนาง นางจะไม่มีเรี่ยวแรงพอ ซึ่งจะทำให้เสียเรื่องใหญ่
อวิ๋นโส่วจงกับฟางซื่อก็เช่นกัน พวกเขาพยายามข่มตาพักผ่อน เพื่อความรวดเร็ว พอผ่านอำเภอหนึ่ง พวกเขาก็เปลี่ยนตัวม้า ซึ่งเรื่องนี้เป็นฝีมือของฉู่อี้ที่ให้คนไปจัดเตรียมที่จุดพักม้าไว้ล่วงหน้าแล้ว
ทุกคนเดินทางทั้งวันทั้งคืน ในที่สุ
