‘โครม’ อวิ๋นฉี่ซานยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนเจียงต้าเป่าฟันเข้าที่ขาไปสองที ความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ร่างจนสลบไป
จะว่าไป อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ก็ร้ายกาจยิ่งนัก หากเจ้าจะหลบก็หลบไปสิ จะผลักอวิ๋นฉี่ซานทำไม? หากเจ้าปิดประตูไปเลยก็ไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหรอก
“แต่ต้าเป่าลูกชายของข้าก็น่าสงสาร อยู่ดีๆ ก็เกิดคลั่งขึ้นมา แถมยังไม่ไล่ตามคนอื่น กลับไล่ตามแต่เหมยเอ๋อร์ เรื่องนี้ทำเอาต้าเป่าตกใจจนล้มป่วย ต้องใช้เงินทองรักษา ท่านแม่ ท่านต้องช่วยพวกข้าด้วย หลายปีมานี้ ข้าให้เงินทองช่วยเหลือบ้านเรามาไม่น้อย” อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ร้องไห้คร่ำครวญ
พอเถาซื่อได้ยินอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์พูดถึงเรื่องเงิน ใบหน้าก็บึ้งตึงขึ้นมาทันที ส่วนอวิ๋นเหมยเอ๋อร์ที่ได้ยินอวิ๋นเจวียนเอ๋อร์พูดจาพาดพิงถึงตน ก็ทนไม่ไหวเช่นกัน
“ข้าจะไปรู้ได้ยังไงว่าทำไมมันถึงมาทำร้ายข้า จะว่าไป พี่หญิงใหญ่ก็ไม่น่าพาต้าเป่ามาเลย พี่ห้าสอบผ่านถงเซิงเป็นเรื่องดี ท่านรู้อยู่แก่ใจแท้ๆ ยังพาต้าเป่ามาด้วย ท่านคิดอะไรอยู่กันแน่?”
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็โกรธจนตัวสั่น นางชี้หน้าด่าอวิ๋นเหมยเอ๋อร์ว่า “นังโสเภณี เจ้ากินของของข้า ใช้อะไรก็ของของข้าทั้งนั้น ยังกล้าพูดแบบนี้อีกหรือ? ตอนนี้เจ้ามีปีกกล้าขาแข็ง ถึงกับไม่ต้อนรับข้าแล้วสินะ ถึงได้ใส่ร้า
