ฉู่อี้กลับสั่งให้ออกเรือเสียก่อน ลูกเรือไม่สนใจว่าพวกเขาเป็นใครรีบดึงแผ่นไม้สำหรับเหยียบขึ้นเรือออก
หญิงสาวผู้นั้นเพิ่งจะยกเท้าขึ้น ทว่าลูกเรือก็ดึงแผ่นไม้กลับ ทำให้นางเสียหลักล้มลงไป
“กรี๊ด!” เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังขึ้น ทันใดนั้นนางก็ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด ทั้งมือและจมูกของนางถลอกจนเป็นแผลแสบร้อนไปหมด
“น้องหญิง!” ชายหนุ่มรีบเข้าไปพยุงนางขึ้น ส่วนสาวใช้ที่ติดตามมาก็รีบเข้ามาช่วยจัดเสื้อผ้าและผมของนางอย่างวุ่นวาย
“ไสหัวไป…” เมื่อเห็นเรือออกจากท่าเรือ หญิงสาวผู้นั้นก็โกรธจนแทบคุมสติไม่อยู่ ระบายอารมณ์ใส่คนรอบข้าง
นางยกเท้าถีบเข้าที่ท้องของสาวใช้คนหนึ่งอย่างแรง สาวใช้ผู้นั้นไม่ทันระวังตัวจึงล้มลงกับพื้น ไม่ทันได้ร้องก็กลิ้งตกลงไปในแม่น้ำ
ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างส่ายหน้า เมื่อคุณหนูไม่เอ่ยปาก บ่าวรับใช้อย่างพวกเขาก็ไม่มีใครกล้าลงไปช่วยสาวใช้ผู้นั้นได้ ทำได้เพียงมองดูนางดิ้นรนอยู่ในน้ำ ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดตกอยู่ในสายตาของทุกคนบนเรือสำราญ
“ไปช่วยนางขึ้นมา”
“ขอรับ ท่านโหว!”
ทันทีที่ฉู่อี้เอ่ยปาก ช่างเรือหลายคนก็รีบกระโดดลงไปในน้ำ ช่วยสาวใช้ผู้นั้นขึ้นมาบนเรือ
เมื่อหญิงสาวผู้นั้นเห็นดังนั้นก็ยิ่งโกรธแค้นมากขึ้น แม้แต่หญิงรับใช้ชั้นต่ำยังได้ขึ้นเรือของฉู่อี้ แต่ฉู่อี้กลับไม่แม้แต่จะช
